UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

zelatorka

Chronologizacja

1623, O fundaciach zakonu y klasztorow kármelitow y kármelitanek s. Teresy oboyga fundatorki księgi, tłum. Sebastian Nucerin, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. zelatorka
zelatorki
D. zelatorki
zelatorek
C. zelatorce
zelatorkom
B. zelatorkę
zelatorki
N. zelatorką
zelatorkami
Ms. zelatorce
zelatorkach
W. zelatorko
zelatorki

Pochodzenie

Od: zelator

Definicja

w Kościele katolickim: kobieta, która angażuje się jako liderka w działalność wspólnoty modlitewnej

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół osoby związane z religią i kościołem

Cytaty

W nowej parafii zakładała struktury Żywego Różańca i jest zelatorką jednej z nich i koordynatorką zaangażowania wszystkich róż w życie parafii. Należy również do Trzeciego Zakonu św. Franciszka.

źródło: KWJP: Adrian Put, Wojciech Dudkiewicz: Zasłużeni dla diecezji, Niedziela, 2012-09-08

Pragnąc zbliżyć się do Pana Boga, usilnie poszukiwałam głębokich więzi z Nim poprzez różne wspólnoty. Wówczas zelatorka Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa z mojej parafii zaprosiła mnie do tej modlitewnej wspólnoty.

źródło: KWJP: Adam Lechwar, Józef Gaweł, sercanin, PAP, PAP: Dać serce, by zyskać Serce, Niedziela, 2015-06-13

Sporą rolę w parafii pełni Stowarzyszenie Apostolstwa Matki Bożej Patronki Dobrej Śmierci. Jej członkowie zajmują się przede wszystkim formacją duchową, odwiedzaniem chorych, modlitwą przy zmarłych. [...] Zelatorką [...] jest obecnie Janina T. [...].

źródło: NKJP: Piotr Furtak: U św. Michała Archanioła, Dziennik Bałtycki, 2009-10-23

Data ostatniej modyfikacji: 17.01.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json