UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

auskultant

Chronologizacja

1798, Wojciech Wincenty Wielądko, Heraldyka, czyli opisanie familii, y krwi związku szlachty polskiey y W. X. Litt, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. auskultant
auskultanci
ndepr
auskultanty
depr
D. auskultanta
auskultantów
C. auskultantowi
auskultantom
B. auskultanta
auskultantów
N. auskultantem
auskultantami
Ms. auskultancie
auskultantach
W. auskultancie
auskultanci
ndepr
auskultanty
depr

Pochodzenie

łac. auscultans, auscultantis 'słuchający'

Definicja

daw. 
niższy urzędnik sądowy

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Praca organizacja i hierarchia w pracy, stosunki służbowe

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Edukacja i oświata pozaszkolne formy nauczania

Cytaty

[...] w Krakowie w 1880 r. urzędników było 1000, a w 1910 r. ponad 2700, co stanowiło 41 proc. wszystkich pracowników umysłowych w mieście.
Większość zajmowała w hierarchii stanowiska poślednie i źle wynagradzane - różnego rodzaju adiunktów i auskultantów, pomocników i praktykantów [...].

źródło: NKJP: Andrzej Kazimierz Banach: Dzieje kariery krakowskiego sknery, Polityka, 2004-12-25

Czmychnął więc w porę, by niebawem wypłynąć jako kandydat notarialny w Bierczy, w powiecie dobromilskim, a potem, ponownie jako auskultant, w sądzie w Stanisławowie.

źródło: NKJP: Fałszywy książę na wariackich papierach, Dziennik Polski, 2004-03-06

Data ostatniej modyfikacji: 22.01.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json