UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

niezrozumiale

1840, J.I. Kraszewski: Wilno od początków jego do roku 1750, Tom I, books.google.pl

część mowy: przysłówek

Zob. rozumieć

tak, że wymaga wyjaśnienia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

bąknąć/bąkać, bełkotać, burknąć, krzyczeć, mamrotać, mruknąć, szeptać, wykrzykiwać, wyszeptać, zawołać coś niezrozumiale; coś brzmi niezrozumiale
bardzo, całkiem, kompletnie, tak, zupełnie niezrozumiale

	O! To ty - zdziwiła się Aleksandra w słuchawce. - Myślałam, że śpisz. - To po co zadzwoniłaś? - wybełkotałam na tyle niezrozumiale, że przeszła nad tym do porządku dziennego. źródło: NKJP: Grażyna Plebanek: Pudełko ze szpilkami, 2002
	Synu Arana, brata mego, dlaczego twoja żona nie jest ciężarna? Bratanek zaczerwienił się gwałtownie. Spuściwszy oczy, bąkał coś niezrozumiale. źródło: NKJP: Zofia Kossak: Przymierze, 1952
	[...] kobieta zesztywniała nagle i opadła na poduszki. Podbiegliśmy do niej wszyscy troje. Początkowo szeptała coś niezrozumiale, potem zaczęła jęczeć. Widać było, że odczuwa silny ból. źródło: NKJP: Anna Bolecka: Uwiedzeni, 2009
	Być może mała liczba zapalonych anty-socjalistów bierze się po prostu stąd, że „Kapitał” napisany jest wyjątkowo mętnie i niezrozumiale... źródło: NKJP: Janusz Korwin-Mikke, Lenin w Brukseli, Gazeta Poznańska, 2002-12-02

Data ostatniej modyfikacji: 03.07.2018