UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ekspiratoryjny

Chronologizacja

1931, Rocznik Slawistyczny, t. 10, books.google.pl

Odmiana

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	ekspiratoryjny	ekspiratoryjny	ekspiratoryjny	ekspiratoryjne	ekspiratoryjna
D.	ekspiratoryjnego	ekspiratoryjnego	ekspiratoryjnego	ekspiratoryjnego	ekspiratoryjnej
C.	ekspiratoryjnemu	ekspiratoryjnemu	ekspiratoryjnemu	ekspiratoryjnemu	ekspiratoryjnej
B.	ekspiratoryjnego	ekspiratoryjnego	ekspiratoryjny	ekspiratoryjne	ekspiratoryjną
N.	ekspiratoryjnym	ekspiratoryjnym	ekspiratoryjnym	ekspiratoryjnym	ekspiratoryjną
Ms.	ekspiratoryjnym	ekspiratoryjnym	ekspiratoryjnym	ekspiratoryjnym	ekspiratoryjnej
W.	ekspiratoryjny	ekspiratoryjny	ekspiratoryjny	ekspiratoryjne	ekspiratoryjna

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	ekspiratoryjni	ekspiratoryjni	ekspiratoryjne	ekspiratoryjne
D.	ekspiratoryjnych	ekspiratoryjnych	ekspiratoryjnych	ekspiratoryjnych
C.	ekspiratoryjnym	ekspiratoryjnym	ekspiratoryjnym	ekspiratoryjnym
B.	ekspiratoryjnych	ekspiratoryjnych	ekspiratoryjnych	ekspiratoryjne
N.	ekspiratoryjnymi	ekspiratoryjnymi	ekspiratoryjnymi	ekspiratoryjnymi
Ms.	ekspiratoryjnych	ekspiratoryjnych	ekspiratoryjnych	ekspiratoryjnych
W.	ekspiratoryjni	ekspiratoryjni	ekspiratoryjne	ekspiratoryjne

Pochodzenie

Zob. ekspiracja

Definicja

jęz.

związany z wymawianiem akcentowanego elementu z większą intensywnością

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język mówienie

Relacje znaczeniowe

synonimy:

ekspiracyjny, ekspiratoryczny

Cytaty

Szkoła niemiecka przypuszcza, że w epoce przedhistorycznej istniał w łacinie akcent ekspiratoryjny umiejscowiony na początkowej sylabie każdego wyrazu.

źródło: Jan Safarewicz: Zarys gramatyki historycznej języka łacińskiego: fonetyka historyczna i fleksja, 1953 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 06.02.2025