1795,
Wacław Sierakowski, Sztuka muzyki dla młodzieży kraiowey, t. 1, polona.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m3
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
semiton
|
semitony
|
|
| D. |
semitonu
|
semitonów
|
|
| C. |
semitonowi
|
semitonom
|
|
| B. |
semiton
|
semitony
|
|
| N. |
semitonem
|
semitonami
|
|
| Ms. |
semitonie
|
semitonach
|
|
| W. |
semitonie
|
semitony
|
|
Od: semi (łac. 'pół') i ton (zob.)
przest.
półton - w muzyce
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka
|
Chopin uznany, uznany, a Słowacki ? A może „brat Juliusz” właśnie najgłębiej odczuł tę muzykę, jej semitony i dysonanse polonezów [...].
źródło: Zygmunt Mycielski: Notatki o muzyce i muzykach, 1961 (books.google.pl)
|
Data ostatniej modyfikacji: 07.02.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN