UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

plemię

Chronologizacja

XIV w., Bor

Pochodzenie

psł. *plemę ( < *pledmen- ) 'rodzina, ród, plemię'

Wyraz w związku etymologicznym z psł. *plodъ 'płód' (Bor); zob. płód

1. koczownicze

Definicja

grupa ludzi wywodząca się od wspólnego przodka, zamieszkująca wspólne terytorium, mająca wspólny język, wierzenia i zwyczaje i tworząca cywilizacyjnie niezbyt rozwiniętą wspólnotę społeczną

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Przynależność i podział terytorialny nazwy osób ze względu na ich pochodzenie i przynależność terytorialną

Połączenia

koczownicze, pasterskie, rolnicze, wędrowne, wojownicze; afrykańskie, celtyckie, germańskie, greckie, hebrajskie, izraelskie, słowiańskie; miejscowe, sąsiednie, tubylcze; dzikie, prymitywne, wrogie plemię
plemię dzikusów, wojowników; Apaczów, Bojów, Bałtów, Hutu, Indian, Majów, Słowian, Tutsi; Afryki
członek, potomek, wódz; kultura, obyczaje, tradycja, wędrówka, życie plemienia; walki plemion
kobieta, osoba, mężczyzna z plemienia
należeć do plemienia; pochodzić z plemienia

Cytaty

	Stolica Rwandy - Kigali - znajduje się, przynajmniej częściowo, w rękach rebeliantów z plemienia Tutsi. źródło: NKJP: Małgorzata Alterman, Tomasz Surdel: Rwanda, Gazeta Wyborcza, 1994-04-14
	Wódz plemienia poinformował białych łowców, iż rozesłał już tropicieli na poszukiwanie większego stada kangurów. źródło: NKJP: Alfred Szklarski: Tomek w krainie kangurów, 1995
	Obie te społeczności, a więc osiadłe, rolnicze plemiona Bantu i ruchliwe, lotne plemiona koczownicze Tuaregów, miały zawsze dwie odmienne filozofie. źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Heban, 2004
	Wyrafinowana kultura osiadłych bogatych Egipcjan była dla koczowniczych plemion Izraela całkowicie niezrozumiała. źródło: NKJP: Agnieszka Krzemińska: Papirusowa pornografia, Polityka, 2002-10-26

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	plemię	plemiona
D.	plemienia	plemion
C.	plemieniu	plemionom
B.	plemię	plemiona
N.	plemieniem	plemionami
Ms.	plemieniu	plemionach
W.	plemię	plemiona

2. kibiców

Definicja

książk.

grupa ludzi, którą łączą jakieś wspólne cechy, zachowania lub zainteresowania

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego stosunki, grupy i organizacje społeczne

Połączenia

należeć do plemienia kogo

Cytaty

	Nie znosimy pożyczania czegokolwiek. Pożyczanie najgorsze. Jak się jest z plemienia czubów, które ma zawsze wypastowane wszystkie pary butów i zawsze zaostrzone wszystkie ołówki - wiadomo. źródło: NKJP: Jerzy Pilch: Moje pierwsze samobójstwo i dziewięć innych opowieści, 2006
	Tylko ci, którzy mordują, dokładnie wiedzą, kto jest swój, a kto obcy. Podobnie u nas leją się plemiona kibiców odmiennych - choć równie marnych - klubów piłkarskich. źródło: NKJP: Jerzy Surdykowski: Postęp, Gazeta Wyborcza, 1998-04-17
	Był jednym z ostatnich przedstawicieli wspaniałego plemienia niepokornej polskiej inteligencji, którzy deklarowali za Kantem, że „niebo gwiaździste nade mną, a prawo moralne we mnie”. źródło: NKJP: Janina Kumaniecka: Saga rodu Słonimskich, 2003
	Piszący te słowa jest bowiem rodowo związany z pewnym zwartym klanem w obrębie plemienia historyków literatury. Jest to klan norwidystów. źródło: NKJP: Kazimierz Wyka: Rzecz wyobraźni, 1997

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	plemię	plemiona
D.	plemienia	plemion
C.	plemieniu	plemionom
B.	plemię	plemiona
N.	plemieniem	plemionami
Ms.	plemieniu	plemionach
W.	plemię	plemiona

Składnia

plemię

KOGO

Frazeologizmy

rodzaj ludzki
ludzkie plemię

Data ostatniej modyfikacji: 06.05.2014