1834,
Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz, books.google.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m3
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
tromblon
|
tromblony
|
|
| D. |
tromblonu
|
tromblonów
|
|
| C. |
tromblonowi
|
tromblonom
|
|
| B. |
tromblon
|
tromblony
|
|
| N. |
tromblonem
|
tromblonami
|
|
| Ms. |
tromblonie
|
tromblonach
|
|
| W. |
tromblonie
|
tromblony
|
|
wojsk.
dawna ręczna broń służąca do strzelania, przypominająca współczesny pistolet lub krótką strzelbę, z rozszerzoną u wylotu lufą
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne
|
[...] setki jeźdźców hiszpańskich pluły siekańcami - z bezpośredniej odległości, dotykając lufami karabinów i tromblonów [...] brzuchów końskich.
źródło: Waldemar Łysiak: MW, 1990 (/issuu.com/)
|
|
Z broni długiej do przerobienia zostały ci w zasadzie jeszcze tylko dubeltówki i tromblony.
źródło: Internet: forum.blackpowder.pl
|
Data ostatniej modyfikacji: 07.03.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json