część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
rumacja
|
rumacje
|
|
| D. |
rumacji
|
rumacji
|
neut |
rumacyj
|
char |
| C. |
rumacji
|
rumacjom
|
|
| B. |
rumację
|
rumacje
|
|
| N. |
rumacją
|
rumacjami
|
|
| Ms. |
rumacji
|
rumacjach
|
|
| W. |
rumacjo
|
rumacje
|
|
łac. śred.
rumatio; rimatio
'wyrzucenie z dóbr; wyprowadzenie się osoby, której służyło prawo czasowe na cudzej ziemi'
usuwanie kogoś z zajmowanych nieruchomości i przejmowanie ich na mocy decyzji sądu, zgodnie obowiązującym dawniej prawem
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Najbliższe środowisko życia człowieka
dom/inne miejsca zamieszkania i ich otoczenie
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
regulacje prawne
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne
|
[...] dekret o rumacji, poparty zagrożeniem użycia przemocy, dawał stronie wygrywającej prawo do legalnego zajazdu.
źródło: Przegląd Historyczny, 1982 (books.google.pl)
|
|
[...] wierzyciel musiał zgłaszać się do sądu w odstępie dwóch tygodni [...], aż wreszcie sąd nakazywał rumację.
źródło: Krystyna Bukowska: Orzecznictwo krakowskich sądow wyższych w sporach o nieruchomości miejskie, XVI-XVIII w., 1967 (books.google.pl)
|
|
[...] rumacja Żydów z miasta spowodowałaby jego zubożenie, wyludnienie, dezorganizację handlu.
źródło: Zygmunt Bownik: Kupiectwo lubelskie 1317-1959 i organizacja przedsiębiorstw usługowych 1950-1960, 1960 (books.google.pl)
|
|
+ |
rumacja |
+ |
|
Data ostatniej modyfikacji: 20.03.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json