część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
młocarz
|
młocarze
|
ndepr |
młocarze
|
depr |
| D. |
młocarza
|
młocarzy
|
|
| C. |
młocarzowi
|
młocarzom
|
|
| B. |
młocarza
|
młocarzy
|
|
| N. |
młocarzem
|
młocarzami
|
|
| Ms. |
młocarzu
|
młocarzach
|
|
| W. |
młocarzu
|
młocarze
|
ndepr |
młocarze
|
depr |
osoba, która dawniej młóciła zboże za pomocą cepa lub obsługiwała młockarnię
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Ziemia
rolnictwo
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne
|
Skąd się brali ci młocarze, w zasadzie nie wiemy. Prawdopodobnie był to sposób dorabiania rozpowszechniony wśród ludności małorolnej lub
bezrolnej.
źródło: Andrzej Wyczański: Wieś polskiego Odrodzenia, 1969 (bibliotekanauki.pl)
|
|
Każdy młocarz obowiązany jest wymłócić w ciągu dnia, pracując od świtu do zachodu słońca, zboża ozimego po jednej kopie, zaś jarego 70 snopów.
źródło: Franciszek Błoński (red.): Pięć wieków miasta Rzeszowa, XIV-XVIII. Praca zbiorowa, 1958 (books.google.pl)
|
|
Od czasu do czasu młocarz zrasza klepisko, aby się nie kurzyło, nawilża kapice i znowu niezmordowanie wali cepem.
źródło: Literatura na świecie, 1974 (books.google.pl)
|
Data ostatniej modyfikacji: 30.05.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json