UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

młockarz

Chronologizacja

1839, Wojciech Kazimirski, Słownik francusko-polski, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. młockarz
młockarze
ndepr
młockarze
depr
D. młockarza
młockarzy
C. młockarzowi
młockarzom
B. młockarza
młockarzy
N. młockarzem
młockarzami
Ms. młockarzu
młockarzach
W. młockarzu
młockarze
ndepr
młockarze
depr

Pochodzenie

Zob. młócić

Definicja

osoba, która dawniej młóciła zboże za pomocą cepa lub obsługiwała młockarnię

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I PRZYRODA Ziemia rolnictwo

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Relacje znaczeniowe

synonimy:  młocarz, młocek, zmłocek

Cytaty

Kto jeszcze pamięta czynności związane z młocką: mielenie zboża w żarnach, młócenie cepami we trzech, robienie kiczek, powróseł, wycynianie, scynianie, worowanie zboża, jak przyrządzić juzynę - posiłek dla młockarzy.

źródło: NKJP: (e): Z pieśnią i tańcami, Gazeta Krakowska, 2002-01-08

Młockarze dostawali też wynagrodzenie w naturze, które zdaje się przeważało i lepiej odpowiadało interesom zagrodników.

źródło: Historia Śląska. Opracowanie zbiorowe, t. 1, 1960

Od słowa do słowa młockarze wzięli się za cepy, młócąc się wzajemnie. Gospodarz stodoły chciał temu zapobiec i wszedł między nich, ale tak fatalnie, że „bijakiem” od cepów dostał w głowę, tracąc na chwilę przytomność.

źródło: NKJP: Z.K.: 28 września 1930 r., Gazeta Radomszczańska, 2009-07-10

Data ostatniej modyfikacji: 30.05.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json