1441,
SStp
W postaci: świrzepa Inne znaczenie: 'klacz żyjąca w stadzie na swobodzie, zwykle nieprzyuczona do pracy, nieoswojona'
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
liczba pojedyncza
liczba mnoga
M.
świerzopa
świerzopy
D.
świerzopy
świerzop
C.
świerzopie
świerzopom
B.
świerzopę
świerzopy
N.
świerzopą
świerzopami
Ms.
świerzopie
świerzopach
W.
świerzopo
świerzopy
Pochodzenie
st.pol.świerzepi, świerzepy, świerzopi, świerzopy'o zwierzętach: nieoswojony, żyjący na swobodzie; o roślinach: dziko rosnący, polny, dziki'
zpsł.sverěp, sverěpa'dziko rosnący, nie uprawny (o roślinach); dziki, nieoswojony (o zwierzętach)'
F. Sławski, Gdzie bursztynowy świerzop, Język Polski LXXVIII, 1998, s. 329-336.
Definicja
daw.
klacz
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
zwierzęta domowe i hodowlane
Cytaty
Z literatury dowiadujemy się np., że stadnika [...] trzeba brać do hodowli ze stada pewnego, a pięknego, mocnego, rosłego, do świerzopy [...] przypuszczać go najlepiej w maju, bo dzięki temu źrebię narodzi się wiosną następnego roku [...].
źródło: KWJP: Jacek Kobus: Hippika polska, Mówią Wieki, 2019-10-01