Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | rozradowanie |
rozradowania |
|
| D. | rozradowania |
rozradowań |
|
| C. | rozradowaniu |
rozradowaniom |
|
| B. | rozradowanie |
rozradowania |
|
| N. | rozradowaniem |
rozradowaniami |
|
| Ms. | rozradowaniu |
rozradowaniach |
|
| W. | rozradowanie |
rozradowania |
Inne uwagi
Zwykle lp
Pochodzenie
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka emocje i uczucia
Relacje znaczeniowe
Połączenia
- rozradowanie ogarnęło kogoś
- odczuwać, czuć rozradowanie
Cytaty
|
Ogarnęło mnie dziwne rozradowanie, poczucie swobody, pragnienie odlotu do innej krainy, ku której mnie ciągnęło, wzywało, wabiło, ale czułem, że jeśli tego wołania posłucham, już tu nie wrócę... źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995 |
|
|
Jechała w błogim rozmarzeniu, a kiedy za lasem ukazał się dom Wańczuków, w którym mieszkała, poczuła zapomniane, iście wakacyjne rozradowanie. źródło: NKJP: Marta Tomaszewska: Jeżeli ze mną pojedziesz, 1993 |
|
|
Dlatego rozumiem rozradowanie młodszych kolegów, że i oni – po latach posuchy – doczekali się sukcesów narodowej jedenastki. źródło: KWJP: Maciej Polkowski: Maciej pyta – Maciej odpowiada, Przegląd, 2017-07-24 |
|
|
Wiktor nawet nie próbuje ukryć rozradowania. Co chwila wykrzykuje, że wreszcie ktoś temu zarozumialcowi utarł nosa. źródło: NKJP: Małgorzata Saramonowicz: Lustra, 1999 |