UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

litaury

Chronologizacja

1842, Athenaeum, t. 6, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: p3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. litaury
D. litaurów
C. litaurom
B. litaury
N. litaurami
Ms. litaurach
W. litaury

Pochodzenie

ros. litávry

z ukr. politáwry

Ostateczny źródłosłów niepewny, ale prawdopodobnie grecko-bizantyjski (Bańk)

Definicja

książk. 
instrument muzyczny podobny do dużego bębna, używany dawniej, głównie w wojsku kozackim

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność artystyczna człowieka muzyka

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Wojsko i wojna czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  instrument

Połączenia

  • kotły i litaury
  • dźwięk litaurów
  • bić w litaury

Cytaty

Wybór starszyzny był nie tylko czynnością administracyjno-prawną, ale i świętem kozackim. Wybory na majdanie poprzedzało bicie w ogromne litaury [...].

źródło: KWJP: Jerzy Besala: Skąd na Ukrainie wzięli się Kozacy, Polityka, 2014-03-18

[...] raptem oba wojska ruszyły, usłyszałeś głosy rogów, grzechot bębnów, ryk litaurów, dzwonienie harf, szeregi zbliżały się, tarcza przy tarczy, włócznia przy włóczni [...].

źródło: Jan Witold Suliga: Miasto twarzy, 1993 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 03.10.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json