UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

litkupnik

Chronologizacja

1386, SStp

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. litkupnik
litkupnicy
ndepr
litkupniki
depr
D. litkupnika
litkupników
C. litkupnikowi
litkupnikom
B. litkupnika
litkupników
N. litkupnikiem
litkupnikami
Ms. litkupniku
litkupnikach
W. litkupniku
litkupnicy
ndepr
litkupniki
depr

Pochodzenie

Od: litkup

Definicja

osoba, która według dawnego prawa była świadkiem umowy między kupującym i sprzedającym albo pośredniczyła w sprzedaży czegoś

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Biznes handel i usługi

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Cytaty

W kwietniu 1464 r. miał go przyprowadzić do sądu szadkowskiego jako swego litkupnika mieszczanin lutomierski Piotr Zając, procesujący się o 8 grzywien z Andrzejem, plebanem w Mikołajewicach.

źródło: NKJP: Alicja Szymczakowa: Szlachta sieradzka w XV w., 1998

[...] litkupnicy występowali nie tylko jako świadkowie wobec urzędu, ale także w roli rozjemców, tzw. jednaczy.

źródło: Lucyna Sieciechowiczowa: Życie codzienne w renesansowym Poznaniu 1518-1619, 1974 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 09.10.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json