UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kłótliwiec

Chronologizacja

1835, Łubkowski, Nowy słownik rossyjsko-polski, t. 1, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kłótliwiec
kłótliwcy
ndepr
kłótliwce
depr
D. kłótliwca
kłótliwców
C. kłótliwcowi
kłótliwcom
B. kłótliwca
kłótliwców
N. kłótliwcem
kłótliwcami
Ms. kłótliwcu
kłótliwcach
W. kłótliwcu
kłótliwcze
kłótliwcy
ndepr
kłótliwce
depr

Pochodzenie

Zob. kłócić się

Definicja

książk. 
osoba, która często kłóci się z innymi

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

Relacje znaczeniowe

synonimy:  kłótnik, przechera, sprzeka

Cytaty

[...] uspokoił nastroje i zażegnał spory, po czym wezwał do konkretnego a spokojnego omówienia sytuacji w Czechach. Kłótliwcy [...] zamilkli więc, a głos zabrali milczący dotychczas Czesi i Morawianie.

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

Niezadowoleni krzykacze zwracają uwagę na procesy i zasady funkcjonowania zakładu, które pozostają niejasne dla całej załogi. Kłótliwcy mogą więc być wentylem bezpieczeństwa, który zlokalizuje źródło narastającej frustracji wśród ogółu zatrudnionych.

źródło: KWJP: Patrycja Zawirska, Łukasz Sobolewski: Czarna owca w stadzie, czyli jak ujarzmić krnąbrnego, Rzeczpospolita, 2014-07-31

Data ostatniej modyfikacji: 22.10.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json