Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | ożyna |
ożyny |
|
| D. | ożyny |
ożyn |
|
| C. | ożynie |
ożynom |
|
| B. | ożynę |
ożyny |
|
| N. | ożyną |
ożynami |
|
| Ms. | ożynie |
ożynach |
|
| W. | ożyno |
ożyny |
Pochodzenie
ukr. ożyna
Por. też brus ażyna
1.a roślina
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat roślin rośliny leśne i łąkowe
CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat roślin drzewa i krzewy
Cytaty
|
[...] na kolację Genowefa przygotowała kanapki z resztką smalcu - pozostałym po ostatniej wizycie ojca. Jedli je właśnie, popijając wojenną herbatą z liści ożyny, gdy niespodziewanie dla samego siebie Maurycy [...] popłakał się jak dziecko. źródło: NKJP: Monika Piątkowska: Krakowska żałoba, 2006 |
1.b owoc
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Jedzenie i jego przygotowanie rodzaje pokarmu/potraw i ich cechy
CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat roślin owoce i warzywa
Cytaty
|
Którejś jesieni, gdy w tych samych dzbankach i koszykach pojawią się ożyny i gogodze, czyli borówki i żurawiny, Stefania, piękna dziewczyna z lasu, pojedzie z rodziną Wolskich na Zaświecie, aby stać się ni to wychowanką, ni to pokojówką „od wszystkiego” dla całej rodziny Wolskich, z którą połączą ją mocne więzy na całe życie. źródło: KWJP: Anna Piwkowska: Piękno i piekło. Opowieść o Beacie Obertyńskiej, 2021 |
|
|
Lubiła kłaść mi się na kolana i wyjadać z dłoni ożyny, chwytając je wargami [...]. źródło: Marian Czuchnowski: Czarna koronka. Powieść, 1966 (books.google.pl) |