UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kurulny

Chronologizacja

1768, KorBa

Odmiana

część mowy: przymiotnik


Stopień równy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. kurulny
kurulny
kurulny
kurulne
kurulna
D. kurulnego
kurulnego
kurulnego
kurulnego
kurulnej
C. kurulnemu
kurulnemu
kurulnemu
kurulnemu
kurulnej
B. kurulnego
kurulnego
kurulny
kurulne
kurulną
N. kurulnym
kurulnym
kurulnym
kurulnym
kurulną
Ms. kurulnym
kurulnym
kurulnym
kurulnym
kurulnej
W. kurulny
kurulny
kurulny
kurulne
kurulna
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. kurulni
kurulni
kurulne
kurulne
D. kurulnych
kurulnych
kurulnych
kurulnych
C. kurulnym
kurulnym
kurulnym
kurulnym
B. kurulnych
kurulnych
kurulnych
kurulne
N. kurulnymi
kurulnymi
kurulnymi
kurulnymi
Ms. kurulnych
kurulnych
kurulnych
kurulnych
W. kurulni
kurulni
kurulne
kurulne

Pochodzenie

łac. curulis

Definicja

związany z kurią – miejscem posiedzeń w starożytnym Rzymie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Cytaty

[...] raz po raz byli oni wybierani na najwyższe urzędy w państwie. Zaledwie jednak zasiedli na kurulnych krzesłach, natychmiast stawali się optymatami, zażarcie broniącymi zdobytych przywilejów.

źródło: NKJP: Aleksander W. Mikołajczak: Gwóźdź do trumny demokracji, Gazeta Poznańska, 2004-03-13

Potrzebne jest tylko to oświadczenie: ja, Wistylla, żona Tytydiusza Labeona, zamieszkała w Rzymie, stawiłam się dnia takiego a takiego w edylacie kurulnym i oświadczyłam zgodnie z prawdą że zajmuję się prostytucją.

źródło: NKJP: Jacek Bocheński: Tyberiusz Cezar, 2009

Data ostatniej modyfikacji: 29.10.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json