1773,
Monitor, nr 5, dbc.wroc.pl
W postaci: seledec
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m3
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
sełedec
|
sełedce
|
|
| D. |
sełedca
|
sełedców
|
|
| C. |
sełedcowi
|
sełedcom
|
|
| B. |
sełedec
|
sełedce
|
|
| N. |
sełedcem
|
sełedcami
|
|
| Ms. |
sełedcu
|
sełedcach
|
|
| W. |
sełedcu
|
sełedce
|
|
ukr.
sełedeć
'dosł. śledź'
długi kosmyk włosów, rozpuszczony lub spleciony w warkocz, noszony dawniej przez Kozaków zaporoskich na czubku ogolonej głowy
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Określenia fizyczności człowieka
wygląd
|
[...] miejsce trójgraniastego kapelusza zajęła barania czapka, a z włosów upleciony „sełedec” spadał na lewe ucho.
źródło: Jadwiga Chudzikowska: Dziwne życie Sadyka Paszy. O Michale Czajkowskim, 1971 (books.google.pl)
|
Data ostatniej modyfikacji: 10.01.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json