UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kakografia

Chronologizacja

1844, Tygodnik Petersburski, nr 97, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kakografia
kakografie
D. kakografii
kakografii
neut
kakografij
char
C. kakografii
kakografiom
B. kakografię
kakografie
N. kakografią
kakografiami
Ms. kakografii
kakografiach
W. kakografio
kakografie

Pochodzenie

gr. kakos 'zły' + gr. gráphō 'pisze'

Definicja

rzad. 
pisownia nieprawidłowa pod jakimś względem: pozbawiona normy ortograficznej, nieładna pod względem estetycznym albo nieczytelna

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE ➔ Język ➔ pisanie

Cytaty

[...] podręcznikowego ujęcia pisowni naprawdę stosowanej nie mamy ani dla systemu stworzonego na początku stulecia [...], ani dla jego motywacji, którą pod koniec wieku upowszechniła szkolą jezuicka, kładąca kres kakografii, anarchii pisownianej znamiennej dla rękopisów epoki Kochanowskiego.

źródło: Julian Krzyżanowski: Proza polska XVI wieku, 1953 (polona.pl)

Trzeba się wystrzegać kakografii, a więc nierównych opuszczeń, niejednolitych w ujęciu tytułów, niekonsekwentnych sposobów wyróżnień - to wszystko staje się tak samo przykre dla oka.

źródło: Wikor Frantz: Książek powijanie, 1978 (books.google.pl)

Mickiewicz przedstawił tedy swój utwór Borowskiemu. [...] przedstawić chciał [...] w tekście możliwie starannym, czytelnym; inaczej mówiąc: nie własnoręcznym; utrapiona jego kakografia zawsze sprawiała czytelnikowi kłopot.

źródło: Stanisław Pigoń: Formowanie „Dziadów” części drugiej..., 1967

Data ostatniej modyfikacji: 10.12.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json