1549,
SPXVI
W postaci: mensonarz
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
mansjonarz
|
mansjonarze
|
ndepr |
mansjonarze
|
depr |
| D. |
mansjonarza
|
mansjonarzów
mansjonarzy
|
|
| C. |
mansjonarzowi
|
mansjonarzom
|
|
| B. |
mansjonarza
|
mansjonarzów
mansjonarzy
|
|
| N. |
mansjonarzem
|
mansjonarzami
|
|
| Ms. |
mansjonarzu
|
mansjonarzach
|
|
| W. |
mansjonarzu
|
mansjonarze
|
ndepr |
mansjonarze
|
depr |
p.-łac.
mānsiōnārius
z
łac.
mānsiō
'pobyt, przebywanie'
rel.
dawniej: kapłan niższej rangi utrzymujący się z wypełniania powierzonych mu obowiązków w katedrach czy parafiach
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
osoby związane z religią i kościołem
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne
|
W 1381 r. biskup krakowski Zawisza z Kurozwęk przeznaczył dziesięcinę ze Smardzowic na uposażenie mansjonarzy przy katedrze krakowskiej.
źródło: NKJP: Opisy księdza Wiśniewskiego, Dziennik Polski, 2006-01-21
|
|
Pracował jako wikariusz w Podgórzu i w parafii św. Szczepana w Krakowie, mansjonarz Kościoła Mariackiego oraz katecheta w krakowskich szkołach.
źródło: KWJP: Rafał Łętocha: Ekonomia i moralność, Nowy Obywatel, 2011-12-13
|
Data ostatniej modyfikacji: 07.01.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json