Do przewożenia beczek z wodą czy gnojówką służyły tzw. włóki saniowe - sanie bez stramów. Były to dwie płozy połączone poprzecznymi beleczkami z przednią sponką, do której przytwierdzano łańcuchy lub powrozy zaprzęgu.
źródło: Józef Burszta: Kultura ludowa Mazurów i Warmiaków, 1976 (books.google.pl)
Przodki i zajdki w saniach podwójnych na nasadach miały nabite 3 sponki, zwane także ławkami. W środkowej sponce znajdował się otwór, w który zasadzało się drewniany lub żelazny sworzeń, gwóźdź, tybel, uprzednio przetykając go przez kierownik nałożony na wierzch sań.
źródło: Anna Kutrzeba-Pojnarowa: Kurpie, Puszcza Zielona, 1962 (books.google.pl)