Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | luj |
luje |
ndepr |
| luje |
depr | ||
| D. | luja |
lujów |
|
| C. | lujowi |
lujom |
|
| B. | luja |
lujów |
|
| N. | lujem |
lujami |
|
| Ms. | luju |
lujach |
|
| W. | luju |
luje |
ndepr |
| luje |
depr |
Pochodzenie
Etymologia niejasna. Wg Fałowskiego (SEPP) może od śr.-d.-niem. loi(e) 'leniwy, ociężały, gnuśny', co nie koresponduje z chronologią wyrazu; propozycja kontaminacji różnych form także nie przekonuje.
Inną propozycją jest uznanie wyrazu luj za eufemizm zastępujący wylgaryzn chuj, por. Elena Nevzorova-Kmech, Kriminalnyje istorii Ludwika Kurnatovskogo kak istochnik żargona.
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie
Cytaty
|
Ojciec, o dziwo, uchronił mnie od wojska, chociaż zaraz po przyjściu zawiadomienia o oblaniu egzaminów wrzeszczał, że za jego sprawą znajdę się w Orzyszu, w karnej jednostce, najodpowiedniejszym miejscu dla takich oblojd, lujów i cabanów. źródło: NKJP: Włodzimierz Kowalewski: Bóg zapłacz!, 2000 |
|
|
W Wigilię miejscowy luj „Rudy” kopał i bił na klatce schodowej jakiegoś innego oprycha! źródło: NKJP: Łukasz Ernestowicz: Grudziądz, Gazeta Pomorska, 2010-01-21 |