1794,
Zydoswaros. Manuskrypt znaleziony na drodze prawdy, polona.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m2
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
bachurek
|
bachurki
|
|
| D. |
bachurka
|
bachurków
|
|
| C. |
bachurkowi
|
bachurkom
|
|
| B. |
bachurka
|
bachurki
|
|
| N. |
bachurkiem
|
bachurkami
|
|
| Ms. |
bachurku
|
bachurkach
|
|
| W. |
bachurku
|
bachurki
|
|
przest.
ekspresywnie o dziecku - człowieku w okresie do wieku dojrzewania
Używane dawniej w języku osób pochodzenia żydowskiego lub w odniesieniu do dzieci o takim pochodzeniu.
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Bieg życia
narodziny i dzieciństwo
|
[...] bachurek ledwo od ziemi odrasta, już do chederu jest zaprowadzany, gdzie go po hebrajsku i pisać, i czytać uczą.
źródło: Jerzy Siewierski: Choć nas potępiają umysły zacięte, 1990 (books.google.pl)
|
Data ostatniej modyfikacji: 20.02.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json