UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

eksternat

Chronologizacja

1849, Szkoła Polska, t. 1, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. eksternat
eksternaty
D. eksternatu
eksternatów
C. eksternatowi
eksternatom
B. eksternat
eksternaty
N. eksternatem
eksternatami
Ms. eksternacie
eksternatach
W. eksternacie
eksternaty

1. forma kształcenia

Definicja

przest. 
forma kształcenia polegająca na samodzielnym realizowaniu programu nauki bez regularnego udziału w zajęciach, z obowiązkiem zdawania egzaminów w wyznaczonych terminach

Pochodzenie

Od: ekstern

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Edukacja i oświata szkoła

Cytaty

Wprowadzono [...] nowe rozwiązania łączące zasady pracy szkoły wieczorowej i korespondencyjnej, uzupełnionej eksternatem.

źródło: Józef Półturzycki: Rozwój oświaty dorosłych w państwach socjalistycznych, 1981 (books.google.pl)

Eksternat umożliwiał zainteresowanym osobom jedynie składanie egzaminów, nie gwarantował natomiast studiującym żadnej pomocy.

źródło: Jan Wąsicki: Studia dla pracuja̜cych, 1951-1965, 1969 (books.google.pl)

Stopniowo likwidacji ulegały studia eksternistyczne, a w ich miejsce tworzono kierunki studiów zaocznych na wszystkich wydziałach (poza eksternatem na historii sztuki i psychologii [...]).

źródło: Zbigniew Pilarczyk: Dzieje Uniwersytetu w Poznaniu w latach 1945-2019, 2019 (amu.edu.pl)

2. miejsce

Definicja

przest. 
placówka edukacyjna lub oddział szkoły bez internatu

Pochodzenie

internac.

ang. externat

fr. externat

niem. Externat

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Edukacja i oświata szkoła

Cytaty

Przez szereg lat uczyła tę młodzież i wychowywała ją w różnych szkołach i zakładach (np. w eksternacie dla młodzieży moralnie zagrożonej [...].).

źródło: Studia Pedagogiczne. Tomy 15–17, 1967 (books.google.pl)

U mnie nic nowego. Mieszkam w Moskwie, uczę się w eksternacie i tyle.

źródło: Pamiętnik Literacki. Tom 85, 1994 (books.google.pl)

Gdy chodzi o eksternat, urszulanki otworzyły go, gdy się tylko zadomowiły w Krakowie i gdy szybki wzrost liczby kandydatek pragnących pobierać naukę rozwiał obawy innych zgromadzeń, lękających się konkurencji,

źródło: Polscy święci. Tomy 3–4, 1984 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 17.06.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json