UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

retorycznie

Chronologizacja

1808, Tomasz Szumski, Dokładna nauka języka i stylu polskiego w dwoch częściach, polona.pl

Odmiana

część mowy: przysłówek

Pochodzenie

łac. rhētorikus

z gr. rhetōrikós

Zob. retoryka

1. przemawiać

Definicja

książk.

tak, że coś jest związane z przemyślanym i oryginalnym stylem wypowiedzi

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język mówienie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność intelektualna człowieka wytwory działań intelektualnych człowieka

Cytaty

Tę wojnę [...] wygrał retorycznie, a jedyna sensowna polemika, jaką podjęto, dotyczyła długofalowych skutków antyuchodźczej retoryki.

źródło: KWJP: Rafał Matyja: Wyjście awaryjne. O zmianie wyobraźni politycznej, 2018

– Ładnie pan wypadł! – Tak dostojnie! – zawtórował mu Garbaty. – I retorycznie na najwyższym poziomie. Mucha nie siada!

źródło: KWJP: Magdalena Parys: Książę, 2020

Jako adwokat był retorycznie dość zręczny i ostrożny.

źródło: NKJP: Adam Krzemiński: Do piekła i z powrotem, Polityka, 2009-03-07

2. grozić

Definicja

książk.

tak, że coś jest zgodne z podniosłym stylem wypowiedzi, ale nie z rzeczywistością

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

Cytaty

Nieliczne utwory, które [...] odrzucał, to te, które brzmią nazbyt retorycznie.

źródło: KWJP: Anna Arno: Kot. Opowieść o Konstantym A. Jeleńskim, 2020

Nigdy nie zwierzał się jednak, dokąd to mianowicie chciałby z nami dotrzeć. Ale wiedzieliśmy, że mówi retorycznie: nie było gdzie iść.

źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Busz po polsku, 2007

Wyłaniająca się z filmu odpowiedź brzmi przekonująco, choć nieco retorycznie: bohater, żyjąc przez dziesięć lat w przeczuciu nieuchronności zemsty, oswoił się ze śmiercią i ma do niej filozoficzny dystans.

źródło: NKJP: Paweł Mossakowski: Z kina, Gazeta Wyborcza, 1992-06-11

Data ostatniej modyfikacji: 26.02.2026