UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

konfrater

Chronologizacja

1699, KorBa

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. konfrater
konfratrowie
konfratrzy
ndepr
konfratry
depr
D. konfratra
konfratrów
C. konfratrowi
konfratrom
B. konfratra
konfratrów
N. konfratrem
konfratrami
Ms. konfratrze
konfratrach
W. konfratrze
konfratrowie
konfratrzy
ndepr
konfratry
depr

Pochodzenie

łac. śred. confrater 'zakonnik z tego samego klasztoru; współkanonik; członek tego samego kolegium miejskiego lub zrzeszenia rzemieślników'

Definicja

książk. 
osoba zrzeszona w stowarzyszeniu ludzi wykonujących ten sam zawód lub wyznających tę samą religię

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego stosunki, grupy i organizacje społeczne

Cytaty

Zaangażowany w tak ślepy sposób we własne powołanie duchowny, gdy spotyka konfratra, który opuszcza kapłaństwo, jakby mimowolnie, na mocy wcześniej przyjętych przekonań, ocenia go jako zdrajcę, z którym kontakt jest niebezpieczny.

źródło: NKJP: Tadeusz Bartoś: Wolność, równość, katolicyzm, 2007

O przyjęciu decyduje generał z radą, która pomaga mu kierować zakonem. Imię i nazwisko konfratra wpisywane jest do specjalnej księgi.

źródło: NKJP: Dąb: Konfrater Jan Kulczyk, Polityka, 2007-03-10

Data ostatniej modyfikacji: 13.03.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json