UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

konrektor

Chronologizacja

1644, Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. konrektor
konrektorowie
konrektorzy
ndepr
konrektory
depr
D. konrektora
konrektorów
C. konrektorowi
konrektorom
B. konrektora
konrektorów
N. konrektorem
konrektorami
Ms. konrektorze
konrektorach
W. konrektorze
konrektorowie
konrektorzy
ndepr
konrektory
depr

Pochodzenie

Od: rektor

kon- (z łac. con- 'współ-, razem z') i rektor

Definicja

daw. 
osoba zajmująca określone stanowisko w dawnym niemieckim systemie oświatowym

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Edukacja i oświata studia

Relacje znaczeniowe

synonimy:  prorektor

Cytaty

Drugi syn Marcina, Tymoteusz, urodzony w Wydminach w 1731 r., zapisał się, tak jak jego przodkowie, na Wydział Teologiczny oraz do Polskiego Seminarium Nauczycielskiego, które powstało przy Uniwersytecie Królewieckim. Po ukończeniu studiów, w 1756 r. został konrektorem w Stradunach, potem rektorem w Olecku [...].

źródło: NKJP: Robert Kostecki: Gizewiuszowie na Mazurach, Głos Pasłęka, 2004

Szczególnie ważne znaczenie miała dla śląskiego szkolnictwa powszechnego i nauczycieli w nim zatrudnionych ustawa Sejmu RP z 9 kwietnia 1938 roku. Znosiła ona tzw. odrębności śląskie, tj. tytuły rektorów i konrektorów, przysługujące niektórym nauczycielom likwidowanych szkół wydziałowych [...].

źródło: Anna Glimos-Nadgórska: Prawa i obowiązki nauczycieli szkół powszechnych województwa śląskiego (journals.us.edu.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 09.04.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json