część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
konsulent
|
konsulenci
|
ndepr |
konsulenty
|
depr |
| D. |
konsulenta
|
konsulentów
|
|
| C. |
konsulentowi
|
konsulentom
|
|
| B. |
konsulenta
|
konsulentów
|
|
| N. |
konsulentem
|
konsulentami
|
|
| Ms. |
konsulencie
|
konsulentach
|
|
| W. |
konsulencie
|
konsulenci
|
ndepr |
konsulenty
|
depr |
łac.
cōnsulēns, cōnsulentis
'radzący'
z
łac.
cōnsulō, cōnsulere
'radzić się, pytać o radę, naradzać się, radzić'
por. również wł. consulente 'doradca', także pochodzące od łac. part. praes. act. cōnsulēns, cōnsulentis
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Praca
zawody
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Praca
organizacja i hierarchia w pracy, stosunki służbowe
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne
|
Nic dziwnego, że kwalifikacje i autorytet konsulentów i nauczycieli szkół rolniczych są bardzo wysokie.
źródło: Rocznik Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Przemyślu, tomy 13–14, 1969 (books.google.pl)
|
|
W wyniku powołania przez Ministra Oświaty Komisji Konsulentów Sekcji, mogła ona jednak oprzeć swoją działalność na pracy szerszego zespołu.
źródło: Życie szkoły wyższej, Tom 14, 1966 (books.google.pl)
|
Data ostatniej modyfikacji: 16.03.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json