1874,
Kurjer Warszawski, nr 272, polona.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
liczba pojedyncza
liczba mnoga
M.
fiszutka
fiszutki
D.
fiszutki
fiszutek
C.
fiszutce
fiszutkom
B.
fiszutkę
fiszutki
N.
fiszutką
fiszutkami
Ms.
fiszutce
fiszutkach
W.
fiszutko
fiszutki
trójkątna lekka chustka, dawniej noszona na głowie lub wiązana na szyi jako ozdobny element stroju kobiecego
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Ubranie
ozdoby i dodatki
Grefina pogląda na Ondraszka spod muślinowego kwelu, odchyla fiszutkę i wciąż patrząc w jego oczy, dziwnie uśmiechnięta, wsuwa dwa palce między piersi i wyciąga billet doux grafa Prażmy.
źródło: Gustaw Morcinek: Ondraszek, 1953 (books.google.pl)
Ubrana zawsze na czarno, w czarnej koronkowej fiszutce na głowie i czarnych mitenkach, nie rusza się bez laski zakończonej gumką.
źródło: Anna Radwan-Babska, Andrzej Pogonowski: Mroki, 1991 (books.google.pl)
Data ostatniej modyfikacji: 24.07.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json