UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

flankier

Chronologizacja

1794, Tadeusz Kościuszko, Rapport trzeci narodowi polskiemu, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. flankier
flankierzy
ndepr
flankiery
depr
D. flankiera
flankierów
C. flankierowi
flankierom
B. flankiera
flankierów
N. flankierem
flankierami
Ms. flankierze
flankierach
W. flankierze
flankierzy
ndepr
flankiery
depr

Pochodzenie

internac.

ang. flanker

fr. flanquer

Definicja

wojsk. 
żołnierz kawalerii prowadzący rozpoznanie terenu i zabezpieczający boczne skrzydło ugrupowania bojowego przed atakiem nieprzyjaciela

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Wojsko i wojna osoby związane z wojskiem i wojną

Cytaty

Flankierzy rozsypali się w szeroki wachlarz. Byli pierwsi z pierwszych. Flankierzy ubezpieczali, rozpoznawali, pierwsi uderzali. Na nich skupiał się pierwszy ogień przeciwnika.

źródło: Stefan Majchrowski: Narzeczona z Saragussy, 1972 (books.google.pl)

Łańcuchy flankierów prowokowały też przeciwnika ogniem broni palnej markując atak lub osłaniały w ten sam sposób odwrót własnych sił, wycofując się do tyłu stopniowo, całymi szeregami.

źródło: Andrzej Ziółkowski: Pierwszy Pułk Szwoleżerów Gwardii Cesarskiej, 1807-1815, 1996 (books.google.pl)

Około południa, panie dobrodzieju, spotkaliśmy pierwszych flankierów lewego skrzydła ariergardy korpusu generała Gérard zmierzającego forsowym marszem ku Madrytowi.

źródło: Jerzy Siewierski: Sześć barw grozy, 2021 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 24.07.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json