UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

gnuśnik

Chronologizacja

1588, SPXVI

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. gnuśnik
gnuśnicy
ndepr
gnuśniki
depr
D. gnuśnika
gnuśników
C. gnuśnikowi
gnuśnikom
B. gnuśnika
gnuśników
N. gnuśnikiem
gnuśnikami
Ms. gnuśniku
gnuśnikach
W. gnuśniku
gnuśnicy
ndepr
gnuśniki
depr

Pochodzenie

Zob. gnuśny

Definicja

daw. 
osoba pozbawiona energii i niechętna do działania

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

Cytaty

Naruszewicz bowiem o Mieszku II pisał tak: „...gnuśnik i roskosznik nie mógł dać rady razem zwalonym na siebie klęskom”. Czyli, że gdyby nie był gnuśnikiem i rozkosznikiem, to dałby radę tej ogromnej liczbie klęsk, spadających równocześnie na Polskę?

źródło: Janusz Roszko: Kolebka Siemowita, 1980 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 12.06.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json