część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
n2
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
bękarctwo
|
bękarctwa
|
|
| D. |
bękarctwa
|
bękarctw
|
|
| C. |
bękarctwu
|
bękarctwom
|
|
| B. |
bękarctwo
|
bękarctwa
|
|
| N. |
bękarctwem
|
bękarctwami
|
|
| Ms. |
bękarctwie
|
bękarctwach
|
|
| W. |
bękarctwo
|
bękarctwa
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
pogard.
przest.
to, że ktoś jest dzieckiem urodzonym poza małżeństwem
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Rodzina
członkowie rodziny
|
Musi mieć bolesne poczucie własnego bękarctwa: poniżającego i wynoszącego zarazem - oto jego główny problem. Urodził się z „gwałtu” [...].
źródło: Czesław Dziekanowski: Życie jaśnie pana, 1994 (books.google.pl)
|
|
[...] sam zadał Lichańskiemu w oczy bękarstwo i to przy świadkach, w winiarni Lubomelskich.
źródło: Danuta Bieńkowska: Żywot szczęśliwy Sebastiana Klonowica, 1965 (books.google.pl)
|
Data ostatniej modyfikacji: 21.05.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json