UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

pospolicie

Chronologizacja

1391, SStp

Odmiana

część mowy: przysłówek

stopień równy	pospolicie
stopień wyższy	pospoliciej

Pochodzenie

Zob. pospolity

1. występować

Definicja

w sposób związany z dużą częstością i powszechnością czegoś

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii jakość i intensywność

Cytaty

	Ślimak ten przybył z południa, a występuje pospolicie w krajach bałkańskich i na południe od Karpat. źródło: NKJP: Po drugiej stronie bramy, Dziennik Polski, 2002-04-13
	Ja mam na imię Michalina. Jak byłam malutka, strasznie mnie denerwowało, że jest takie rzadkie to imię i chciałam się nazywać bardzo pospolicie, ale teraz się bardzo cieszę, że się wyróżniam. źródło: NKJP: Internet
	Rumianek rośnie pospolicie w całej Polsce na łąkach, miedzach, nieużytkach, a także wśród zbóż. źródło: NKJP: (PAR): Rumianek pospolity, Dziennik Łódzki, 2006-09-02
	[...] w pokoju u mamy siedziała dziewczyna trochę od niej starsza, „cudzoziemka”, pomyślała w odruchu skojarzenia, bo to nie jest typ dziewczyny, jakie pospolicie spotykasz na ulicy, a przynajmniej pod naszą szerokością geograficzną. źródło: NKJP: Witold Horwath: Seans, 1997

2. niewyróżniająco

Definicja

pejorat.

nie wyróżniając się niczym wśród innych obiektów tego samego rodzaju

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

Połączenia

bardzo pospolicie

Cytaty

Tą fotografią zachwycam się dlatego, że jest do bólu uczciwa, genialny kompozytor wygląda na niej bardzo pospolicie.

źródło: NKJP: Ewa Podolska: Sensacji nie będzie, Gazeta Krakowska, 2003-09-10

A więc tak pospolicie wygląda twarz zdrajcy.

źródło: NKJP: Monika Piątkowska: Nikczemne historie, 2009

3. prostacko

Definicja

książk.

w sposób charakterystyczny dla osób nieposiadających odpowiedniego wykształcenia, wychowania lub nieobytych

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

Cytaty

Nagle z tego kręgu wysforował się pyzaty Jurek, z okrągłą jak księżyc twarzą. Ubrany pospolicie, jak to on - w jakiejś narzuconej szarej kapocie, w buciorach, w kaszkiecie, jakby wybierał się na piwo, a nie na bal.

źródło: NKJP: Lansady Jerzego Panka, Dziennik Polski, 2001-01-16

[...] ja bardzo dużo uratowałam spraw w tym biurze, które ta pani położyła, mówiąc brzydko i pospolicie.

źródło: NKJP: Korpus mówiony Pelcra

Wyglądał bardzo pospolicie: stary, zwalisty, taki nieporadny w ruchach, źle ubrany, a ponadto bez zębów i mówiący bardzo śmiesznie, jeszcze śmieszniej niż ta Hiszpanka.

źródło: NKJP: Włodzimierz Kowalewski: Światło i lęk, 2003

Data ostatniej modyfikacji: 30.05.2017