UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

danniczy

Chronologizacja

1766, Zbior dzieiopisow polskich we czterech tomach zawarty, t. 2, polona.pl

Odmiana

część mowy: przymiotnik


Stopień równy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. danniczy
danniczy
danniczy
dannicze
dannicza
D. danniczego
danniczego
danniczego
danniczego
danniczej
C. danniczemu
danniczemu
danniczemu
danniczemu
danniczej
B. danniczego
danniczego
danniczy
dannicze
danniczą
N. danniczym
danniczym
danniczym
danniczym
danniczą
Ms. danniczym
danniczym
danniczym
danniczym
danniczej
W. danniczy
danniczy
danniczy
dannicze
dannicza
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. danniczy
danniczy
dannicze
dannicze
D. danniczych
danniczych
danniczych
danniczych
C. danniczym
danniczym
danniczym
danniczym
B. danniczych
danniczych
danniczych
dannicze
N. danniczymi
danniczymi
danniczymi
danniczymi
Ms. danniczych
danniczych
danniczych
danniczych
W. danniczy
danniczy
dannicze
dannicze

Pochodzenie

Zob. dań

Definicja

daw. 
związany z obowiązkiem płacenia daniny

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego stosunki, grupy i organizacje społeczne

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Cytaty

Był to jedyny ciężar danniczy, którego przywileje lokacyjne nie uchylały; nic więc dziwnego, że zaliczano go do wzoru prawa niemieckiego [...].

źródło: Karol Modzelewski: Chłopi w monarchii wczesnopiastowskiej, 1987 (bibliotekanauki.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 11.06.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json