UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

gniewliwiec

Chronologizacja

1837, Aleksander Tyszyński, Amerykanka w Polsce. Romans, cz. 1, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. gniewliwiec
 gniewliwcy
 ndepr
gniewliwce
 depr
D. gniewliwca
 gniewliwców
C. gniewliwcowi
 gniewliwcom
B. gniewliwca
 gniewliwców
N. gniewliwcem
 gniewliwcami
Ms. gniewliwcu
 gniewliwcach
W. gniewliwcu
gniewliwcze
 gniewliwcy
 ndepr
gniewliwce
 depr

Pochodzenie

Zob. gniew

Utworzone od przymiotnika gniewliwy.

Definicja

książk. 
osoba skłonna do odczuwania i okazywania gniewu

Noty o użyciu

Współcześnie używane w kontekstach religijnych.

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka emocje i uczucia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

Cytaty

Niektórym gniewliwcom konflikt z najbliższym otoczeniem potrzebny jest do życia niczym powietrze, gdyż emocje związane z prowadzeniem sporu kompensują im ich własne braki (realne lub urojone), kompleksy lub wcześniejsze zranienia.

źródło: Michał Lubowicki: Czy gniew zawsze jest grzechem?, 2023-08-13 (pl.aleteia.org)
Data ostatniej modyfikacji: 02.07.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN