2010,
tygodnikpowszechny.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
bioklimatolożka
|
bioklimatolożki
|
|
| D. |
bioklimatolożki
|
bioklimatolożek
|
|
|
|
| C. |
bioklimatolożce
|
bioklimatolożkom
|
|
| B. |
bioklimatolożkę
|
bioklimatolożki
|
|
| N. |
bioklimatolożką
|
bioklimatolożkami
|
|
| Ms. |
bioklimatolożce
|
bioklimatolożkach
|
|
| W. |
bioklimatolożko
|
bioklimatolożki
|
|
Od: bio- (z gr. bíos 'życie') i klimatolożka; zob. klimatologia
specjalistka w dziedzinie bioklimatologii
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
działalność naukowa
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Pogoda
klimat
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
|
Bioklimatolożka zapewnia, że sama meteopatką nie jest.
źródło: Michał Kuźmiński: Zachmurzenie duże, Tygodnik Powszechny, 2010-11-23 (tygodnikpowszechny.pl)
|
Data ostatniej modyfikacji: 25.06.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json