UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

dekretarz

Chronologizacja

1766, Ordynacya Trybunału Koronnego, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. dekretarz
dekretarze
D. dekretarza
dekretarzy
C. dekretarzowi
dekretarzom
B. dekretarz
dekretarze
N. dekretarzem
dekretarzami
Ms. dekretarzu
dekretarzach
W. dekretarzu
dekretarze

Pochodzenie

Od: dekret

Definicja

księga sądowa, do której dawniej wpisywano wyroki

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Prawo i łamanie prawa sąd

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Cytaty

Groźni sędziowie najczęściej nie umieli pisać, a namiestnicy albo gubernatorowie Satanowscy czasem tylko potwierdzali wyroki, podpisując je w dekretarzu.

źródło: Internet: slowopolskie.online

Dekrety te powinny być czytane najpóźniej trzy dni po sentencji, następnie należy je wpisać w dekretarzu z wszystkimi dokumentami wyszczególnionymi w sumariuszu, który jest podpisywany w każdą sobotę przez deputatów obecnych na danej sprawie [...]

źródło: Wojciech Organiściak: Wincenty Skrzetuski o Trybunale Koronnym i Litewskim, Studia Iuridica Lublinensia, nr 19, 2013 (journals.umcs.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 07.07.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json