UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

rzewnie

Chronologizacja

XV w., SStp

Odmiana

część mowy: przysłówek

stopień równy rzewnie
stopień wyższy rzewniej

Pochodzenie

Zob. rzewny

1. nastrajać

Definicja

w sposób charakterystyczny dla czegoś, co wyraża smutek, żal, tęsknotę i pobudza do płaczu

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka emocje i uczucia

Cytaty

[...] woń owa, szczególnie dla tych, którzy się z nią od niemowlęctwa zżyli, była wzruszającym aromatem, „Żadne dwory nie pachną tak rzewnie jak polskie” - rzekłbym trawestacyjnie.

źródło: NKJP: Andrzej Kozioł: Lody, lody! Komu lody?, Dziennik Polski, 2008-08-09

Było nastrojowo, wzruszająco, lirycznie, czasem rzewnie, a czasem zabawnie, wielu słuchaczy odnalazło we wspomnieniach cząstkę utraconego raju dzieciństwa.

źródło: NKJP: (ASZ): Poeci ze wspomnieniami, Dziennik Polski, 2008-02-06

Później Słonimskiego wciąga egzotyka dalekich podróży [...]. Zaowocują one tomami pięknych wierszy („Droga na Wschód” ze znanym, rzewnie patriotycznym wierszem z Jerozolimy „Rozmowa z rodakiem”, tomik „Z dalekiej podróży”).

źródło: NKJP: Janina Kumaniecka: Saga rodu Słonimskich, 2003

TV Polonia jest [...] głęboko przekonana, że nic nie nastraja zagranicznego Polaka bardziej rzewnie i nostalgicznie niż widok kołobrzeskich muszelek na zakopiańskim kapeluszu [...].

źródło: NKJP: Ludwik Stomma: TV Polonia, Polityka, 2007.10.27

2. płakać

Definicja

w sposób charakterystyczny dla kogoś, kto przeżywa smutek, żal, tęsknotę i wywołuje u innych wzruszenie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka zachowania emocjonalne

Połączenia

  • rzewnie płakać, rozpłakać się, śpiewać, zapłakać; wspominać
  • bardzo rzewnie
  • smutno i rzewnie

Cytaty

Tadeusz, doktor chemii, rozpłakał się rzewnie, po raz pierwszy w życiu trzymając w ręce klucze od własnego mieszkania, a był już ojcem dorastających dzieci.

źródło: NKJP: Antoni Kroh: Starorzecza, 2010

Gdzieś za murem ktoś śpiewał rzewnie po białorusku, obok tykał zegar, łaty słońca wypełzały powoli na stare ściany ze złuszczonym wapnem.

źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Bohiń, 1987

Kiedy taternicy spuszczali na linach ciało kolegi do grobu, melodię „Krywaniu, Krywaniu” rzewnie zagrała góralska kapela.

źródło: NKJP: (ATA): Pożegnanie Piotra, Gazeta Krakowska, 2004-02-06

Mój pierwszy kontakt z grecką kuchnią wspominam rzewnie — maleńkie gołąbeczki w liściach winogron wypełnionych farszem z serów i pomidorów.

źródło: NKJP: Magdalena Sztolberg: Rozkosz po grecku, Polska Głos Wielkopolski, 2004-07-09

Data ostatniej modyfikacji: 03.10.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json