1855,
Dziennik Warszawski, nr 184, polona.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
boćwiniarz
|
boćwiniarze
|
ndepr |
boćwiniarze
|
depr |
| D. |
boćwiniarza
|
boćwiniarzy
|
|
| C. |
boćwiniarzowi
|
boćwiniarzom
|
|
| B. |
boćwiniarza
|
boćwiniarzów
boćwiniarzy
|
|
| N. |
boćwiniarzem
|
boćwiniarzami
|
|
| Ms. |
boćwiniarzu
|
boćwiniarzach
|
|
| W. |
boćwiniarzu
|
boćwiniarze
|
ndepr |
boćwiniarze
|
depr |
Lekceważące określenie używane dawniej przez mieszkańców Królestwa Polskiego w stosunku do mieszkańców dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego.
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Przynależność i podział terytorialny
państwa, miasta, obszary geograficzne
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne
|
[...] boćwiniarz to czy nie boćwiniarz? Wszyscy w tych stronach gadają dobrze po polsku.
źródło: Henryk Sipowicz-Bogowski: Burza nad Kresami, 1993 (books.google.pl)
|
|
I nie jakaś zafajdana chorągiew boćwiniarzy, ale jeden szlachcic polski. Aż tak was wystraszyłem?
źródło: Jacek Komuda: Samozwaniec, 2023 (books.google.pl)
|
Data ostatniej modyfikacji: 17.07.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json