UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

obwieściciel

Chronologizacja

1626, Grzegorz Knapiusz, Thesaurus polono-latino-graecus, t. 2, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. obwieściciel
 obwieściciele
 ndepr
obwieściciele
 depr
D. obwieściciela
 obwieścicieli
C. obwieścicielowi
 obwieścicielom
B. obwieściciela
 obwieścicieli
N. obwieścicielem
 obwieścicielami
Ms. obwieścicielu
 obwieścicielach
W. obwieścicielu
 obwieściciele
 ndepr
obwieściciele
 depr

Pochodzenie

Zob. wieścić

Definicja

przest. 
osoba, która głosi, upowszechnia i propaguje jakieś hasła, idee, poglądy lub religię

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Ocena i wartościowanie ➔ wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Relacje znaczeniowe

synonimy:  głosiciel

Cytaty

Czekaliśmy, by w piątkowy wieczór usłyszeć obwieściciela hebrajskiego sabatu [...].

źródło: Teodor Kaczyński: Z żółtym kuferkiem. Wspomnienia ludowca i nauczyciela, 1987 (books.google.pl)

Składnia

bez ograniczeń + obwieściciel +
CZEGO
Data ostatniej modyfikacji: 02.10.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN