UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

dąbrowa

Chronologizacja

1220, SStp

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. dąbrowa
dąbrowy
D. dąbrowy
dąbrów
C. dąbrowie
dąbrowom
B. dąbrowę
dąbrowy
N. dąbrową
dąbrowami
Ms. dąbrowie
dąbrowach
W. dąbrowo
dąbrowy

Pochodzenie

psł. *dǫbrova

Definicja

książk. 
las dębowy

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat roślin drzewa i krzewy

Relacje znaczeniowe

synonimy:  dębina, dębniak
hiperonimy:  las

Połączenia

  • cienista; stara dąbrowa; kwaśne dąbrowy
  • szum dąbrowy
  • usiąść w dąbrowie

Cytaty

W pobliżu polan i pogorzelisk odzywały się ptaki, ale w starej dąbrowie i w głębi iglastych wysokopiennych borów, mrocznych i niedostępnych promieniom słońca, trwała wciąż jeszcze zima.

źródło: KWSJP: Piotr Korda: Wadera, 1968

Z cienistej dąbrowy, z dostatku, od bogatego ojca wygnała go biciem, niby opornego osła, aby tutaj usechł jak trawa...

źródło: KWSJP: Zofia Kossak: Przymierze, 1952

Centrum występowania kwaśnych dąbrów i kwaśnych buczyn znajduje się w Europie Zachodniej i Środkowo-Zachodniej.

źródło: KWSJP: Alicja Krzymowska-Kostrowicka: Geoekologia turystyki i wypoczynku, 1997

Usiadłem w dąbrowie.

źródło: NKJP: Sławomir Mrożek: Opowiadania 1974-1979, 1995

Data ostatniej modyfikacji: 15.12.2023
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json