UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wezwanie

Zob. wezwać

Zob. zwać

1. do sądu

pismo urzędowe, które wzywa kogoś do stawienia się w jakimś miejscu

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Funkcjonowanie państwa urzędy i ich funkcjonowanie

wezwanie do kolegium, do komendy, do komisariatu, do pałacu, do wojska; do stawienia się gdzieś, do uiszczenia czegoś
wezwanie na komisariat, na policję, na posiedzenie, na rozmowę, na rozprawę
wezwanie przyszło
dostać, otrzymać, wysłać wezwanie

	Na początku lipca dostała dwa wezwania do sądu. źródło: NKJP: Dariusz Koźlenko: Bóg dał mi pozytywnego kopa, Ozon, nr 16, 2005
	Najpierw ściągnęli go o świcie do tego pechowego wiaduktu, potem - ledwo zdążył się ogolić i zjeść kromkę chleba ze sztucznym miodem, przygotowaną przez Kurta - otrzymał wezwanie do generała. źródło: NKJP: Andrzej Zbych (Andrzej Szypulski, Zbigniew Safjan): Stawka większa niż życie, 1967
	Pojmano go siłą, zwabiono podstępem, według dokładnego scenariusza: 18 maja 1952 dostał wezwanie do stawienia się w ZUS-ie (róg Mickiewicza i Dąbrowskiego), gdzie zjawił się, myśląc, że chodzi być może o paszport. źródło: NKJP: Joanna Siedlecka: Obława: losy pisarzy represjonowanych, 2005
	Obudził go recepcjonista, który przyniósł wezwanie na policję i pieniądze na następne trzy dni. źródło: NKJP: Bronisław Świderski: Słowa obcego, 1998
	Chmurą żużlu kurzyły na wietrze tory, a oni szli Towarową wzdłuż ślepej ściany z nie otynkowanych cegieł, mijając afisze o mobilizacji. Z wezwaniem w kieszeni ojciec zabrał Dawida na ostatni przed wojną spacer. źródło: NKJP: Bogdan Wojdowski: Chleb rzucony umarłym, 1971

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

wezwanie

(do KOGO/CZEGO | na CO)

imię religijnego patrona jakiegoś miejsca

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół sakramenty i obrzędy religijne

cerkiew, farna, kaplica, kapliczka, kolegiata, parafia; szpital pod wezwaniem kogoś

	Po jego kanonizacji w XVI wieku przy kościele dobudowano kaplicę pod wezwaniem św. Jacka. źródło: NKJP: Marek Borucki: Polacy w Rzymie: od czasów Mieszka I do Jana Pawła II, 1995
	Kościół otrzymał wezwanie św. Jana Chrzciciela „in desertum” (na puszczy). źródło: NKJP: Jolanta Flach: Sztuka sakralna Orawy, Tygodnik Podhalański, nr 8, 1997
	[...] o początkach parafii zakopiańskiej i jej wezwaniu będzie mówił ksiądz Bolesław Kumor. źródło: NKJP: Sesja parafialna, Tygodnik Podhalański, nr 43, 1997
	55-letnia Inge jest pielęgniarką na oddziale neurologii dziecięcej szpitala pod wezwaniem św. Jana w Duisburgu i choć ma stałą pracę, to jednak coraz częściej myśli o niepewnej przyszłości. źródło: NKJP: Anna Tyszecka: Nowobiedni, Polityka, nr 2699, 2009-04-04

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

Inne uwagi

Zwykle lp

wezwanie

(KOGO)

Data ostatniej modyfikacji: 07.04.2018