Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | smarkacz |
smarkacze |
ndepr |
| smarkacze |
depr | ||
| D. | smarkacza |
smarkaczy |
|
| C. | smarkaczowi |
smarkaczom |
|
| B. | smarkacza |
smarkaczy |
|
| N. | smarkaczem |
smarkaczami |
|
| Ms. | smarkaczu |
smarkaczach |
|
| W. | smarkaczu |
smarkacze |
ndepr |
| smarkacze |
depr |
Pochodzenie
Rzeczownik od psł. *smr̥kati ‘pociągać nosem, smarkać’.
Zob. smarkać
1. dziecko
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Bieg życia narodziny i dzieciństwo
Połączenia
- głupi, mały, niegrzeczny, rozkapryszony smarkacz; niesforni smarkacze
- banda smarkaczy
Cytaty
|
Na każde pytanie odpowiadam i dlatego mnie tak dzieci lubią. A inni ludzie nie chcą z dziećmi rozmawiać: cicho siedź, smarkaczu, nie denerwuj mnie, głowa boli. źródło: NKJP: Jolanta Krysowska: Sen mara, Gazeta Wyborcza, 1997-01-24 |
|
|
Ale Goli było trudno wytrzymać. W minutę później, otoczony gromadką młokosów - on zawsze miał kupę malców na swoje usługi - podsadzał jakiegoś smarkacza pod okno poczty. Wkrótce potem z dzikimi okrzykami rzucili się do drzwi. źródło: NKJP: Edmund Niziurski: Księga urwisów, 1954 |
|
|
(...) bał się, najzwyczajniej się bał, jak smarkacz, który narozrabiawszy, drży przed ojcowskim pasem. źródło: NKJP: Ewa Nowacka: Małe kochanie, wielka miłość, 1997 |
|
|
Ojciec odwrócił głowę, mama pochyliła się nisko i tak trwała, a Danka pomyślała, że nie będzie płakać jak głupi smarkacz i utkwiła wzrok w oczach majora, który próbował opanować skurcz twarzy. źródło: NKJP: Danuta Koral: Wydziedziczeni, 1997 |
2. mężczyzna
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Bieg życia dorastanie i dojrzałość
Połączenia
- arogancki, bezczelny, egoistyczny, głupi, niedojrzały, niedouczony, pijany, pyskaty, zarozumiały, zbuntowany smarkacz
- zachowywać się jak smarkacz; traktować kogoś jak smarkacza
Cytaty
|
Nie mógł się zachowywać jak smarkacz. Ona sobie na to nie zasłużyła, miałaby do niego żal, że ją traktuje niepoważnie. źródło: NKJP: Maria Nurowska: Panny i wdowy: zdrada, 1991 |
|
|
Nie bardzo chciano młodych chłopaków przyjmować, choć garnęli się, z okolicznych wsi zgłaszali (...). Każdy sobie lat wtedy dodawał, a i tak dowódca pułku od gówniarzy, smarkaczy nas wyzywał, że później naszym matkom to on będzie się musiał tłumaczyć. źródło: NKJP: Aleksandra Tyczyńsk: Tak nas II RP wychowała…, Dziennik Łódzki, 2006-08-25 |
|
|
Irka jest o parę lat starsza i prawdopodobnie zna życie dużo lepiej i inaczej od reszty towarzystwa, które uważa chyba za nudnych smarkaczy. Może z wyjątkiem Gienka - jest w klasie maturalnej i zamierza zdawać w przyszłym roku na prawo. źródło: NKJP: Danuta Koral: Wydziedziczeni, 1997 |
|
|
Szłojmełe, ty wstrętny smarkaczu, ty musisz donosić uczciwie, bez przesady i w porozumieniu z nami. źródło: NKJP: Stanisław Benski: Tur i Gutgold, Midrasz, 2009-01-11 |