Chronologizacja
Na podstawie indeksu haseł
Pochodzenie
1. kawą
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Jedzenie i jego przygotowanie czynności związane z jedzeniem
Relacje znaczeniowe
| synonimy: | poczęstować się | |
| hiperonimy: | spożyć |
Połączenia
- uraczyć się alkoholem, gorzałką, grzybami, herbatą, kiełbasą, piwem, winem, wódką, zupą
- móc uraczyć się; można uraczyć się czymś
Cytaty
|
Tego dnia na kolację grzybami uraczyła się cała pięcioosobowa rodzina. źródło: KWSJP: Śmiertelny finał, 2005, prasa |
|
|
Goście po uczcie duchowej mogli uraczyć się prawdziwą góralską kiełbasą, oscypkiem [...]. źródło: KWSJP: Natalia Wróblewska: Posiady u Giewonta, 1997, prasa |
|
|
Podniósł do ust filiżankę i łyknął. Kawa była mocna i aromatyczna. [...] - Pyszna. - Proszę najpierw uraczyć się kwasem - zaproponował [...]. źródło: KWSJP: Eugeniusz Dębski: Aksamitny Anschluss, 2001 |
Odmiana
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| 1 os. |
uraczę się |
uraczymy się |
|||
| 2 os. |
uraczysz się |
uraczycie się |
|||
| 3 os. |
uraczy się |
uraczą się |
|||
Czas przeszły
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| m | ż | n | mo | -mo | |
| 1 os. |
uraczyłem się +(e)m się uraczył |
uraczyłam się +(e)m się uraczyła |
uraczyłom się +(e)m się uraczyło |
uraczyliśmy się +(e)śmy się uraczyli |
uraczyłyśmy się +(e)śmy się uraczyły |
| 2 os. |
uraczyłeś się +(e)ś się uraczył |
uraczyłaś się +(e)ś się uraczyła |
uraczyłoś się +(e)ś się uraczyło |
uraczyliście się +(e)ście się uraczyli |
uraczyłyście się +(e)ście się uraczyły |
| 3 os. |
uraczył się |
uraczyła się |
uraczyło się |
uraczyli się |
uraczyły się |
bezosobnik: uraczono się
Tryb rozkazujący
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| 1 os. |
uraczmy się |
|
| 2 os. |
uracz się |
uraczcie się |
Tryb warunkowy
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| m | ż | n | mo | -mo | |
| 1 os. |
uraczyłbym się bym się uraczył |
uraczyłabym się bym się uraczyła |
uraczyłobym się bym się uraczyło |
uraczylibyśmy się byśmy się uraczyli |
uraczyłybyśmy się byśmy się uraczyły |
| 2 os. |
uraczyłbyś się byś się uraczył |
uraczyłabyś się byś się uraczyła |
uraczyłobyś się byś się uraczyło |
uraczylibyście się byście się uraczyli |
uraczyłybyście się byście się uraczyły |
| 3 os. |
uraczyłby się by się uraczył |
uraczyłaby się by się uraczyła |
uraczyłoby się by się uraczyło |
uraczyliby się by się uraczyli |
uraczyłyby się by się uraczyły |
bezosobnik: uraczono by się
bezokolicznik: uraczyć się
imiesłów przysłówkowy uprzedni:
uraczywszy się
gerundium: uraczenie się
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| M. | uraczenie się |
uraczenia się |
| D. | uraczenia się |
uraczeń się |
| C. | uraczeniu się |
uraczeniom się |
| B. | uraczenie się |
uraczenia się |
| N. | uraczeniem się |
uraczeniami się |
| Ms. | uraczeniu się |
uraczeniach się |
| W. | uraczenie się |
uraczenia się |
odpowiednik aspektowy: raczyć się
Składnia
| Rzosobowy | + | uraczyć się | + |
CZYM
|
2. uśmiechem
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka emocje i uczucia
Połączenia
- uraczyć się rozmową, informacjami, wiadomościami
- postanowić uraczyć się czymś
Cytaty
|
Chciał więc na powrót zagłębić się w błogie rozmyślania, ale oto hrabia, rozgrzany wypitym winem i pełen największego wigoru, postanowił uraczyć się długą rozmową. źródło: KWSJP: Władysław Terlecki: Drabina Jakubowa Albo Podróż, 1988 |
|
|
Czasami uraczę się nastrojowym jazzem w radiu po godzinie 23.30. źródło: NKJP: Internet |
Odmiana
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| 1 os. |
uraczę się |
uraczymy się |
|||
| 2 os. |
uraczysz się |
uraczycie się |
|||
| 3 os. |
uraczy się |
uraczą się |
|||
Czas przeszły
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| m | ż | n | mo | -mo | |
| 1 os. |
uraczyłem się +(e)m się uraczył |
uraczyłam się +(e)m się uraczyła |
uraczyłom się +(e)m się uraczyło |
uraczyliśmy się +(e)śmy się uraczyli |
uraczyłyśmy się +(e)śmy się uraczyły |
| 2 os. |
uraczyłeś się +(e)ś się uraczył |
uraczyłaś się +(e)ś się uraczyła |
uraczyłoś się +(e)ś się uraczyło |
uraczyliście się +(e)ście się uraczyli |
uraczyłyście się +(e)ście się uraczyły |
| 3 os. |
uraczył się |
uraczyła się |
uraczyło się |
uraczyli się |
uraczyły się |
bezosobnik: uraczono się
Tryb rozkazujący
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| 1 os. |
uraczmy się |
|
| 2 os. |
uracz się |
uraczcie się |
Tryb warunkowy
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| m | ż | n | mo | -mo | |
| 1 os. |
uraczyłbym się bym się uraczył |
uraczyłabym się bym się uraczyła |
uraczyłobym się bym się uraczyło |
uraczylibyśmy się byśmy się uraczyli |
uraczyłybyśmy się byśmy się uraczyły |
| 2 os. |
uraczyłbyś się byś się uraczył |
uraczyłabyś się byś się uraczyła |
uraczyłobyś się byś się uraczyło |
uraczylibyście się byście się uraczyli |
uraczyłybyście się byście się uraczyły |
| 3 os. |
uraczyłby się by się uraczył |
uraczyłaby się by się uraczyła |
uraczyłoby się by się uraczyło |
uraczyliby się by się uraczyli |
uraczyłyby się by się uraczyły |
bezosobnik: uraczono by się
bezokolicznik: uraczyć się
imiesłów przysłówkowy uprzedni:
uraczywszy się
gerundium: uraczenie się
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| M. | uraczenie się |
uraczenia się |
| D. | uraczenia się |
uraczeń się |
| C. | uraczeniu się |
uraczeniom się |
| B. | uraczenie się |
uraczenia się |
| N. | uraczeniem się |
uraczeniami się |
| Ms. | uraczeniu się |
uraczeniach się |
| W. | uraczenie się |
uraczenia się |
odpowiednik aspektowy: raczyć się
Składnia
| Rzosobowy | + | uraczyć się | + |
CZYM
|