UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ukarać

1 połowa XV w., SStp

Zob. karać

zastosować wobec kogoś karę

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Prawo i łamanie prawa więzienie i kara

	synonimy:	pokarać
	antonimy:	nagrodzić

bóg, rodzic; sąd ukarał kogoś; straż miejska ukarała kogoś; funkcjonariusze, policjanci ukarali kogoś
ukarać dziecko, syna; uczniów; łobuza; pychę; nieposłusznych; przestępców; recydywistę, winowajcę; chuligana, nożownika, sprawcę (zabójstwa), zabójcę, złodzieja; kierowców
ukarać minusami, naganą, upomnieniami, klapsem, szturchańcem, ujemnymi punktami; grzywną, mandatem; karą pieniężną; sprawiedliwą karą
ukarać za grzechy, za zuchwalstwo, za głupotę, za pychę; za uchylanie się od płacenia alimentów
przykładnie ukarać; ukarać dyscyplinarnie
ukarany za kradzież, za jazdę po pijanemu, ukarany za łamanie art. 10 ustawy, za wykroczenia

	Najbardziej mnie zdenerwowało jednak, gdy z odpowiedzi dostałam jedynkę, a inne osoby, które nic nie umiały zostały ukarane minusami. źródło: NKJP: redakcja: Będę cię pytał... aż się rozpłaczesz, Tygodnik Ciechanowski, 2003-09-20
	Matka zobaczyła, co robi synek, i nie wytrzymała: brak wdzięczności został ukarany klapsem. źródło: NKJP: Paulina Grych: Schiza, 2008
	Tylko w ciągu ostatniego weekendu ciechanowscy policjanci ukarali mandatami 60 kierowców. źródło: NKJP: redakcja: Śmierć rowerzysty, Tygodnik Ciechanowski, 2007-09-24
	Sąd ukarał już mieszkańca wsi za spożywanie alkoholu przed sklepem, czyli w miejscu publicznym. źródło: NKJP: Jacek Jaszczyk: Piwo się waży!, Tygodnik Tucholski, 2003
	Nie wiem jak ukarać psa za złe zachowanie, nie wiem czy na niego krzyczeć czy nie? Przez ten czas krzyczałam na niego, ale i tak to nic to nie działa. źródło: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

bezosobnik: ukarano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ukarzmy
2 os.	ukarz	ukarzcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ukarałbym bym ukarał	ukarałabym bym ukarała	ukarałobym bym ukarało	ukaralibyśmy byśmy ukarali	ukarałybyśmy byśmy ukarały
2 os.	ukarałbyś byś ukarał	ukarałabyś byś ukarała	ukarałobyś byś ukarało	ukaralibyście byście ukarali	ukarałybyście byście ukarały
3 os.	ukarałby by ukarał	ukarałaby by ukarała	ukarałoby by ukarało	ukaraliby by ukarali	ukarałyby by ukarały

bezosobnik: ukarano by

bezokolicznik: ukarać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ukarawszy

gerundium: ukaranie

imiesłów przymiotnikowy bierny: ukarany

odpowiednik aspektowy: karać

Rz_osobowy	+	ukarać	+	KOGO + za CO + (CZYM)
Rz_osobowy	+	ukarać	+	CO + (CZYM)

Jak / Jeżeli (Pan) Bóg chce ukarać, to rozum odbiera
Kogo Pan Bóg chce ukarać, temu / to mu rozum odbiera

Kogo Pan Bóg chce ukarać, temu / to mu rozum odbiera

Data ostatniej modyfikacji: 21.11.2025