UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

biedota

Chronologizacja

1820, Gazeta Krakowska, nr 65, polona.pl
Użyte w odniesieniu do jednej kobiety

Pochodzenie

Zob. bieda

Definicja

książk. 
ludzie biedni – niemający wystarczającej ilości pieniędzy i innych środków niezbędnych do życia

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Finanse własność

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego stosunki, grupy i organizacje społeczne

Relacje znaczeniowe

synonimy:  chudoba, nędza

Połączenia

  • miejska, wiejska biedota; miejscowa biedota
  • biedota przedmieścia, Starówki
  • biedota z okolicy, z przedmieść, ze slumsów, ze wsi
  • dzielnica, enklawa biedoty; potrzeby biedoty
  • przynależność do biedoty
  • biedota gnieździ się, mrze

Cytaty

W rozwarstwionej, pouwłaszczeniowej wsi bogaci kmiecie szukali żon w bogatych domach, a biedota żeniła się we własnym kręgu.

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba: Obyczaje w Polsce, 2005

W Poznaniu, Krakowie i Warszawie przystąpiono do urządzania wodociągów i kanalizacji, jak również oświetlenia gazowego. Korzysta z tych urządzeń ludność zamożniejsza, podczas gdy biedota gnieździ się po ruderach i suterenach.

źródło: NKJP: Stefan Kieniewicz: Historia Polski 1795-1918, 1996

Teraz pod Giewont przyjeżdża biedota, a bogaci odpoczywają w Alpach...

źródło: NKJP: Dziennik Polski, Przeciętna pamiątka, 1998-07-31

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. biedota
biedoty
D. biedoty
biedot
C. biedocie
biedotom
B. biedotę
biedoty
N. biedotą
biedotami
Ms. biedocie
biedotach
W. biedoto
biedoty

Inne uwagi

Zwykle lp

Data ostatniej modyfikacji: 19.04.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json