UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

atu I

II

rzeczownik

Chronologizacja

1859, Dziennik Literacki, nr 1, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. atu
atu
D. atu
atu
C. atu
atu
B. atu
atu
N. atu
atu
Ms. atu
atu
W. atu
atu

Pochodzenie

fr. atout

Fr. atout zlożone z á 'do' i tout 'wszystko'. Forma atu świadczy o fonetycznym zapożyczeniu wyrazu z fr..

Definicja

karc. 
kolor, który uczestnicy jakiejś gry karcianej przyjmują jako najmocniejszy

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Czas wolny gry i zabawy

Relacje znaczeniowe

synonimy:  atut

Połączenia

  • dwa, trzy, sześć bez atu
  • wyjść, zawistować w atu

Cytaty

[...] kiedy gramy w brydża, wiem, że poprzez talię kart patrzysz na mnie, w twoim wzroku jest wszystko, a potem się dziwicie, że zamiast trzech kierów mówię dwa bez atu.

źródło: NKJP: Wiesław Paweł Szymański: Niedźwiedź w katedrze, 1981

Domagalla zawistował w atu. Mock szybko ściągnął atuty, zaimpasował damę kier „pod siebie” i pokazał przeciwnikom karty. -

źródło: NKJP: Marek Krajewski: Koniec świata w Breslau, 2003

Trzy bez atu - złakomił się ksiądz Tański, choć ciotka robiła rozpaczliwe miny.

źródło: NKJP: Marek Harny: Zdrajca, 2007

Wystarczyło teraz wyjść w atu i po dojściu asem trefl zgrać asa kier i wyjść w kiery.

źródło: NKJP: Arcymistrz Międzynarodowy Julian Klukowski: Brydż, Gazeta Wyborcza, 1992-10-16

Data ostatniej modyfikacji: 06.02.2019
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json