Chronologizacja
Pochodzenie
Zob. garnitur
1. chłopięcy
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Ubranie rodzaje i części ubrań
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Bieg życia narodziny i dzieciństwo
Połączenia
- chłopięcy, dziecięcy, szkolny; biały, granatowy; elegancki, schludny garniturek
- garniturek i biała koszula; garniturek i krawat; sukienki i garniturki
- chłopcy w białych garniturkach
- ubrany w garniturek
Cytaty
|
Równy sznureczek chłopców w garniturkach, zbliżających się do ołtarza i przyklękających, aby przyjąć komunię. źródło: NKJP: Kinga Dunin: Tabu,1998 |
|
|
Zwykle zdjęcia dzieci kojarzą nam się ze schludnym, czyściutkim chłopczykiem ubranym specjalnie na taką okazję w granatowy garniturek, lub dziewczynką wciśniętą w odświętną sukieneczkę. źródło: NKJP: Rafał Gibas: Dziecięcy świat, Dziennik Polski - Nowy Sącz, 2001-06-02 |
|
|
Komisów z sukniami i garniturkami brakuje, bo wielu ludzi chce sprzedać, a prawie nikt nie chce kupić - komentuje pani Beata z krakowskiego salonu. - To trochę dziwne. Jakiś wstyd ogarnia ich na myśl o tym, że mogliby ubrać dziecko w używany strój. źródło: NKJP: Biały tydzień, Dziennik Polski - Magazyn, 2000-05-06 |
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | garniturek |
garniturki |
|
| D. | garniturku |
garniturków |
|
| C. | garniturkowi |
garniturkom |
|
| B. | garniturek |
garniturki |
|
| N. | garniturkiem |
garniturkami |
|
| Ms. | garniturku |
garniturkach |
|
| W. | garniturku |
garniturki |
Informacja normatywna
Uznawane za niepoprawne: ubrać/ubierać garniturek
2. ekspresywnie
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Ubranie rodzaje i części ubrań
Połączenia
- dżinsowy; czarny, szary; kusy; biedny, nędzny; ponury, standardowy, tani; wymiętoszony, wytarty, znoszony garniturek
- garniturek biznesmena, maklera
- facet w garniturku
- mieć na sobie, włożyć garniturek
Cytaty
|
[...] zmienił się bardzo. Miał na sobie obrzydliwy bury garniturek (typowy strój powojennego inteligenta), przycichł, zaczął nosić okulary. źródło: NKJP: Marek Ławrynowicz: Diabeł na dzwonnicy, 1988 |
|
|
Istotnie, typowy był niemal każdy szczegół: twarz nijaka, żadna, jakby trochę senna, niestarannie ogolone policzki, taniutki szary garniturek i źle zawiązany krawat. Facet pod pięćdziesiątkę, który niezbyt dba o siebie. źródło: NKJP: Andrzej Zbych: Bardzo dużo pajacyków, 2005 |
|
|
Przez salę ciągnął się rząd ponumerowanych biurek. Niczym w hali odlotów na lotnisku, za każdym siedział taki sam facecik w takim samym czarnym garniturku. źródło: NKJP: Harry Harrison: Stalowy Szczur idzie do wojska, 1994 |
|
|
Przyszli w maturalnych garniturkach, w krawacikach mocno zawiązanych pod szyjami [...]. źródło: NKJP: Bracia Janiccy, Dziennik Polski- Pejzaż, 2003-07-07 |
|
|
W warsztacie samochodowym nie zyska naszego zaufania facet w garniturku, który z obrzydzeniem podniesie maskę i zawyrokuje: „Trzeba wymienić sprzęgło”. źródło: NKJP: Robert Rządca, Paweł Wujec: Gazeta Wyborcza, 1996-07-12 |
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | garniturek |
garniturki |
|
| D. | garniturku |
garniturków |
|
| C. | garniturkowi |
garniturkom |
|
| B. | garniturek |
garniturki |
|
| N. | garniturkiem |
garniturkami |
|
| Ms. | garniturku |
garniturkach |
|
| W. | garniturku |
garniturki |
Informacja normatywna
Uznawane za niepoprawne: ubrać/ubierać garniturek