Chronologizacja
Na podstawie indeksu haseł.
Odmiana
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||||
---|---|---|---|---|---|
1 os. |
wyprę się |
wyprzemy się |
|||
2 os. |
wyprzesz się |
wyprzecie się |
|||
3 os. |
wyprze się |
wyprą się |
Czas przeszły
liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||||
---|---|---|---|---|---|
m | ż | n | mo | -mo | |
1 os. |
wyparłem się +(e)m się wyparł |
wyparłam się +(e)m się wyparła |
wyparłom się +(e)m się wyparło |
wyparliśmy się +(e)śmy się wyparli |
wyparłyśmy się +(e)śmy się wyparły |
2 os. |
wyparłeś się +(e)ś się wyparł |
wyparłaś się +(e)ś się wyparła |
wyparłoś się +(e)ś się wyparło |
wyparliście się +(e)ście się wyparli |
wyparłyście się +(e)ście się wyparły |
3 os. |
wyparł się |
wyparła się |
wyparło się |
wyparli się |
wyparły się |
bezosobnik: wyparto się
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
---|---|---|
1 os. |
wyprzyjmy się |
|
2 os. |
wyprzyj się |
wyprzyjcie się |
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||||
---|---|---|---|---|---|
m | ż | n | mo | -mo | |
1 os. |
wyparłbym się bym się wyparł |
wyparłabym się bym się wyparła |
wyparłobym się bym się wyparło |
wyparlibyśmy się byśmy się wyparli |
wyparłybyśmy się byśmy się wyparły |
2 os. |
wyparłbyś się byś się wyparł |
wyparłabyś się byś się wyparła |
wyparłobyś się byś się wyparło |
wyparlibyście się byście się wyparli |
wyparłybyście się byście się wyparły |
3 os. |
wyparłby się by się wyparł |
wyparłaby się by się wyparła |
wyparłoby się by się wyparło |
wyparliby się by się wyparli |
wyparłyby się by się wyparły |
bezosobnik: wyparto by się
bezokolicznik: wyprzeć się
imiesłów przysłówkowy uprzedni:
wyparłszy się
gerundium: wyparcie się
rodzaj gramatyczny: dk
liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
---|---|---|
M. | wyparcie się |
wyparcia się |
D. | wyparcia się |
wyparć się |
C. | wyparciu się |
wyparciom się |
B. | wyparcie się |
wyparcia się |
N. | wyparciem się |
wyparciami się |
Ms. | wyparciu się |
wyparciach się |
W. | wyparcie się |
wyparcia się |
odpowiednik aspektowy: wypierać się
Pochodzenie
Zob. przeć (przed siebie)
1. wiary
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia
Relacje znaczeniowe
synonimy: | wyrzec się, zaprzeć się |
Połączenia
- wyprzeć się wiary
Cytaty
Fajnie się czuję w Warszawie i na razie nie narzekam na to miasto, ale też nigdy nie wyprę się korzeni. źródło: NKJP: Regina Gowarzewska-Griessgraber: Na moją gębę, Na moją gębę, Trybuna Śląska, 2004-05-14 |
|
Wyparł się Allaha dla prawosławnego Boga swojej żony. źródło: NKJP: Janusz Niczyporowicz: Allah akbar, Gazeta Wyborcza, 1992-08-18 |
|
W odpowiedzi żachnął się, jakbym powiedział jakąś straszną niedorzeczność. Jakbym proponował, by wyparł się wroga, bez którego może nie potrafiłby żyć. Brak wroga oznaczałby bowiem, że walcząc dalej, musiałby określić wyraźnie – przede wszystkim, przed samym sobą – o co walczy, a nie jedynie przeciwko czemu. źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Modlitwa o deszcz, 2000 |
Składnia
![]() |
+ | wyprzeć się | + |
KOGO/CZEGO
|
2. ojcostwa
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia
Relacje znaczeniowe
synonimy: | zaprzeć się |
Połączenia
- wyprzeć się dziecka, ojca, rodziny; wiary, wszystkiego
Cytaty
Co będzie, jeśli schwytany przez nas Kuryłło wyprze się wszystkiego i stwierdzi, że nie znalazł pamiętnika? źródło: NKJP: Zbigniew Nienacki: Księga strachów, 1967 |
|
Skoro tata pochodził z lepszej rodziny, skoro jego matka była damą, to dlaczego nie nosił jej fotografii? Wyparł się swoich rodziców i swego nazwiska. Dlaczego? źródło: NKJP: Krystyna Kofta: Fausta, 2010 |
|
Na początek zrobił piekło żonie, ale ta wyparła się wszelkiego udziału w aferze, całą winę zwaliła na mnie i moje namowy, toteż gdy pojawiłem się w progu ich mieszkania, naprawdę niewiele brakowało, aby tragizm wydarzenia przybrał bardziej krwawe oblicze. źródło: NKJP: Zdzisław Szczepaniak: Dziewczyna z Trogiru i inne opowiadania, 2005 |
|
To jednak nie w porządku wyprzeć się własnego dziecka. źródło: NKJP: Maria Nurowska: Panny i wdowy: czyściec, 1992 |
|
Minister wyparł się, że takie słowa padły. źródło: NKJP: Na którego z nich postawi premier?, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2007-04-17 |
Składnia
![]() |
+ | wyprzeć się | + |
KOGO/CZEGO
|
![]() |
+ | wyprzeć się | + |
że ZDANIE
|