UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wyprosić

Chronologizacja

1456, SStp

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	wyproszę	wyprosimy
2 os.	wyprosisz	wyprosicie
3 os.	wyprosi	wyproszą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyprosiłem +(e)m wyprosił	wyprosiłam +(e)m wyprosiła	wyprosiłom +(e)m wyprosiło	wyprosiliśmy +(e)śmy wyprosili	wyprosiłyśmy +(e)śmy wyprosiły
2 os.	wyprosiłeś +(e)ś wyprosił	wyprosiłaś +(e)ś wyprosiła	wyprosiłoś +(e)ś wyprosiło	wyprosiliście +(e)ście wyprosili	wyprosiłyście +(e)ście wyprosiły
3 os.	wyprosił	wyprosiła	wyprosiło	wyprosili	wyprosiły

bezosobnik: wyproszono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wyprośmy
2 os.	wyproś	wyproście

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyprosiłbym bym wyprosił	wyprosiłabym bym wyprosiła	wyprosiłobym bym wyprosiło	wyprosilibyśmy byśmy wyprosili	wyprosiłybyśmy byśmy wyprosiły
2 os.	wyprosiłbyś byś wyprosił	wyprosiłabyś byś wyprosiła	wyprosiłobyś byś wyprosiło	wyprosilibyście byście wyprosili	wyprosiłybyście byście wyprosiły
3 os.	wyprosiłby by wyprosił	wyprosiłaby by wyprosiła	wyprosiłoby by wyprosiło	wyprosiliby by wyprosili	wyprosiłyby by wyprosiły

bezosobnik: wyproszono by

bezokolicznik: wyprosić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wyprosiwszy

gerundium: wyproszenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	wyproszenie	wyproszenia
D.	wyproszenia	wyproszeń
C.	wyproszeniu	wyproszeniom
B.	wyproszenie	wyproszenia
N.	wyproszeniem	wyproszeniami
Ms.	wyproszeniu	wyproszeniach
W.	wyproszenie	wyproszenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: wyproszony

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	wyproszony	wyproszony	wyproszony	wyproszone	wyproszona
D.	wyproszonego	wyproszonego	wyproszonego	wyproszonego	wyproszonej
C.	wyproszonemu	wyproszonemu	wyproszonemu	wyproszonemu	wyproszonej
B.	wyproszonego	wyproszonego	wyproszony	wyproszone	wyproszoną
N.	wyproszonym	wyproszonym	wyproszonym	wyproszonym	wyproszoną
Ms.	wyproszonym	wyproszonym	wyproszonym	wyproszonym	wyproszonej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	wyproszeni	wyproszeni	wyproszone	wyproszone
D.	wyproszonych	wyproszonych	wyproszonych	wyproszonych
C.	wyproszonym	wyproszonym	wyproszonym	wyproszonym
B.	wyproszonych	wyproszonych	wyproszonych	wyproszone
N.	wyproszonymi	wyproszonymi	wyproszonymi	wyproszonymi
Ms.	wyproszonych	wyproszonych	wyproszonych	wyproszonych

odpowiednik aspektowy: wypraszać

Pochodzenie

Zob. prosić

1. pieniądze u ojca

Definicja

dzięki usilnym i pokornym prośbom osiągnąć coś, na czym nam bardzo zależy

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Relacje międzyludzkie ➔ określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE ➔ Religia – kościół ➔ sakramenty i obrzędy religijne

Relacje znaczeniowe

synonimy:

uprosić, wybłagać, wyklęczeć

Połączenia

matka coś wyprosiła
wyprosić cud, dar czegoś, pieniądze, pomoc, siły, uzdrowienie, zdrowie; wyproszenie łask
wyprosić modlitwą
wyprosić coś u Boga, u Jezusa, u Pana, od/u ojca
próbować wyprosić coś u kogoś

Cytaty

	Jechała z przesiadkami, różnymi środkami lokomocji, aż po dwóch dobach dotarła do Karwicy. Tam wyprosiła u miejscowych kąt do spania na dwie-trzy noce, no i jeszcze transport. źródło: NKJP: Kira Gałczyńska: Nie wrócę tu nigdy czyli Pożegnanie z Mazurami, 1998
	Od dziewczyn w recepcji Tadeusz wyprosił plan miasta i upewnił się, od której bramy parku będzie miał najbliżej. źródło: NKJP: Piotr Siemion: Finimondo: komedia romantyczna, 2004
	Kiedy cesarz Konstantyn Wielki skazał trzech młodzieńców z Miry na karę śmierci za wykroczenie nieproporcjonalne do tak surowego wyroku, biskup Mikołaj udał się osobiście do Konstantynopola, by wyprosić dla nich ułaskawienie. źródło: NKJP: Marzena Wiśniak: KULTURA: Sympatyczny święty, Magazyn Puls Studenta, 1998-01
	Proszę Cię, Ojcze Pio, wyproś mi łaskę u Pana Boga naszego [...]. źródło: NKJP: Intencje modlitewne - sierpień 2008, Głos Ojca Pio, 2008

Składnia

	+	wyprosić	+	CO + (od KOGO \| u KOGO) + (dla KOGO)
	+	wyprosić	+	CO + (od KOGO \| u KOGO) + (KOMU)

2. dziennikarzy z sali